جانکاهتر از این که تنت را بفروشیاین است که روزی وطنت را بفروشیای گل تو مبادا به دغلکاری پاییزسرسبزی باغ و چمنت را بفروشیای مرغ خوشآواز مبادا به قفسهاآزادگی پرزدنت را بفروشیبازار فراوان و خریدار زیاد استتا شک کنی و ما و منت را بفروشیای هموطن این دم، دم فریاد من و توستهیهات که تیغ سخنت را بفروشیبی اصل و نسبها پی آنند که آخرفرهنگ اصیل و کهنت را بفروشیکو جامهی رزمت؟ نکند بین یزیدانارباب بدون کفنت را بفروشیبرخیز! خیابان شده میدان من و توحاشا که شکوه وطنت را بفروشیبرخیز خیابان شده میدان من و توحاشا که شکوه وطنت را بفروشی(علی سلیمیان)
21:29 - 12 خرداد 1405
1 واکنش
726 بازدید