روایت زخمهای خاموش شهر
«انتهای خیابان فرهنگ» تازهترین مجموعهداستان مصطفی مهذب است؛ نویسندهای که در این کتاب، جهان را نه با تزئین، بلکه با جراحت روایت میکند. مهذب در این اثر، بهجای ساختن ماجراهای پرهیاهو، سراغ زندگیهایی میرود که در سکوت روزمره فرو میروند و بیصدا میمیرند؛ زندگیهایی که درمیان فراموشی، امید، تلخی و طنزِ پنهان، معنای تازهای از زیستن را جستوجو میکنند.
این مجموعه، هشت داستان دارد که هرکدام بخشی از شهر را به استعارهای از ذهن و حافظه بدل میکنند. در داستانها، اشیاء معنا میگیرند: ترازو، انگشتر، قهوهخانه، سرمای تبریز، و حتی یک قیچی قدیمی، تنها عناصر روایی نیستند؛ بلکه نشانههاییاند از تلاش انسان برای تعادل، برای بازگشت، برای یافتن حقیقتی گمشده در ازدحام شهر. همانطورکه در متن آمده است: «در پایان بسیاری از داستانها، درهای جهان بسته میمانند و راهها به بنبست میرسند؛ چنانکه در زندگی، همیشه گشایشی در کار نیست.»نثر مهذب آرام اما تیز است؛ پرهیز از اغراق دارد و درعینحال با موسیقی درونی کلمات آشناست. او از دل واقعیتِ خام، شعر میتراشد، اما شعری زمینی، برآمده از خاک و تجربهٔ زیستن. شخصیتهایش نه قهرماناند و نه فرشته؛ همان آدمهایی هستند که هر روز در رفتوآمدند، با آرزوهایی کوچک و ناکامیهایی بزرگ.داستان «انگشتر طاهر» نمونهای روشن از جهان مهذب است: روایت معاملهای ساده که در عمق خود، به خاطره، فقدان، ریشهها و هویت گره میخورد. جایی که یک انگشتر، نه زیور، بلکه حامل تاریخ و درد و دلبستگی است. در بخشی از متن میخوانیم: «آمیزیعقوب چشمانش را با دستمال از اشک پاک کرد و گفت: یاد مادرم افتادم… کاش زنده بود تا بهترین انگشتر برلیان را انگشتش میکردم.»«انتهای خیابان فرهنگ» برای خوانندگانی مناسب است که به ادبیات کوتاه شخصیتمحور علاقه دارند؛ کسانی که میخواهند از سطح ماجرا عبور کنند و به زیرپوست زندگی آدمها برسند. این کتاب، تجربهای درونی است؛ سفری از ظاهر به باطن، از واقعیت به حقیقت، و از شهر به انسان.این کتاب را میتوانید از سایت naranpub.ir تهیه نمایید.
01:37 - 12 تیر 1405
29k بازدید
