هر آیندهای، از جایی در امروز شروع میشود؛از نگاههای روشن، قدمهای کوچک اما محکم. ریشههایی که در دل همین لحظهها شکل میگیرند.امیدی که هنوز زنده است؛ امید به نسلی که یاد میگیرد ایستادن یعنی ساختن.
آیندهای که همهمان در انتظارش هستیم، همینجا جوانه زده است… از دل امروز.این روزها و شب ها می شود در چشمان کودکانمان رد امید را دید؛ امیدی که جهان را نه با پیچیدگیهای بزرگسالان، بلکه با نگاه پاک و بیغلوغش خود میبینند.حضورشان یادآوری لطیفی است از اینکه آینده، هنوز روشن است.
هویت از همین سالهای اول شکل میگیرد، با قصهها، آموزشها و چیزهایی که به آن افتخار میکنیم.از دلهای کوچک، اما باورهای بزرگ.
23:24 - 8 اردیبهشت 1405