پای «پاچهخار» به دهخدا باز نشد؛ اما در زبان مردم ماند
اظهارات مهراب قاسمخانی درباره ثبت واژه «پاچهخار» در لغتنامه دهخدا، با واکنش مؤسسه لغتنامه دهخدا روبهرو شد. سرپرست شورای مؤلفان این مؤسسه با رد این ادعا تأکید کرد که این واژه هرگز در لغتنامه دهخدا ثبت نشده و اساساً قرار نیست مدخلی به این اثر تاریخی افزوده شود.
خبرگزاری فارس ـ هنر و رسانه: در روزهای ابتدایی جام جهانی، مهراب قاسمخانی در یکی از برنامههای شبکه نمایش خانگی، درباره شکلگیری واژه «پاچهخار» که به گفته او نخستینبار در سریال «پاورچین» به کار رفت، توضیح داد. در این گفتوگو همچنین مطرح شد که این واژه به لغتنامه دهخدا راه یافته است.پس از انتشار این اظهارات، اکرم سلطانی، سرپرست شورای مؤلفان مؤسسه لغتنامه دهخدا، در واکنش به این ادعا گفت: «این واژه در لغتنامه دهخدا نیامده است و هیئت مؤلفان مؤسسه نیز آن را به این لغتنامه اضافه نکردهاند. اصولاً قرار نیست واژهای به لغتنامه دهخدا افزوده شود.»
نگاهی به تاریخچه صداوسیما در ایران نشان میدهد که «پاچهخار» تنها موردی نیست که از قاب تلویزیون به بطن جامعه نفوذ کرده. در دهههای گذشته، سریالهای تلویزیونی فراتر از یک سرگرمی، به کارخانههای تولید تکیهکلام تبدیل شده بودند و برخی عبارات استفادهشده در این آثار، آنچنان با گوش مردم آشنا میشدند که گویی از دیرباز در ادبیات فارسی حضور داشتند.از همین سریال «پاورچین»، دیالوگ «من چیکاره بیدم؟» نیز به زبان مردم کوچه و بازار راه یافت.در سالهای اخیر با پربازدید شدن بریدهای کوتاه از سریال «خانه بهدوش»، اتفاقی مشابه برای دیالوگ «چرا قیمهها رو میریزی تو ماستا؟» افتاد.این روند در سالهای اخیر نیز ادامه یافته. از «واقعا؟»های بامزه «خانم شیرزاد» در «ساختمان پزشکان» تا عباراتی چون «قمپز» و «لغز» در سریال «دودکش» یا «اینجی کلش واس ماس» در مجموعه «در حاشیه» بخشی از همین میراث شفاهی بودند که از دل تلویزیون به دهان مردم کوچ کردند.مجموعه پربیننده «پایتخت» نیز طی هفت فصل، با انبوهی از تکیهکلامها همچون «مگه داریم، مگه میشه؟»، «حساس نشو»، «الکی میگی» «ناهار نخردم»، «ناپلئونی رو بیارم؟»، «فدایی داری» و... ثابت کرد که نبض زبان مردم در دست سریالهای پربیننده است.
09:56 - 10 تیر 1405