چه شعر زیبایی،احسنت🌹
نعمه جان کَش مادَک
نغمه جان کَش مادَکدر بیشه زارِ خیسِ خواب، آتش فتاد و شور برفت بر شاخه های مهربان، نعره ی شعله ور برخاست مادر، به تخم های خود، آرام ماند و دم نزد نه جیغ زد، نه پر گشود، تا جان فدایِ جان شود لب بسته بود و چشمان غمگین، شعله در او زبانه زد دل سوخت و تن گداخت لیک، بر لب دعا روانه شد از پیکرش شراره ماند، از دلش پر نور آفتاب مهر زیرِ تن، جگر گُوشه ها، در دل غبار، تنش شد سپر خاکسترش، کتاب شد، از مهر و ایثار و یقین هر مادر عاشقی چنین، می ماند آن و این زمین اگر به حیوانات راهِ بهشت باشد ز دیدِ خدایا صدرشان، همان مادر است، اردکی که شد فدافریدران، فرید کیومرثیانچهارشنبه 18 تیر 1404 فارس
نقد و نشر شعر "نغمه جان کش مادک" اثر فرید کیومرثیان، فریدران به زبان فارسی و انگلیسی تقدیم مادران فدا کار و شهید
تصویری از فداکاری و ایثار مادرانه که در اوج خطر، آرامش خود را حفظ میکند و از تحمل درد و رنج جسمی و روحی در کنار توسل به نیروی معنوی.
The Soul's Lullaby “Mother Duck's Song”
The Soul's Lullaby “Mother Duck's Song”In sleep soaked woods where silence wept,A fire rose high, its wild cry leapt.Among the branches soft and kind,A blazing scream tore through the wind.Yet Mother sat upon her eggs,No flutter, cry, nor lifted legs.She did not flee, she did not moanShe chose to die, so life be sownWith lips sealed tight, eyes full of grief,The flame consumed her without reliefHer heart burned fierce, her body seared,Yet still, a prayer on lips appearedFrom ash remained a glowing grace,A sun of love lit up the place.Her charred wings veiled the newborn lives,Her body shielded hope that thrives.Her ashes formed a sacred pageOf love, and faith, and selfless rageSuch mothers, fierce with boundless careAre etched in Earth and Heaven's airIf beasts shall walk in Heaven’s light,By God's own gaze and sacred rightThe highest seat is hers to own:The mother duck, whose love was shownFaridran, Farid KiumarseyanFars, IRAN 8 July 2025https://shereno.com/84705/76013/689479.html
شعر و داستان ( آلهه باران ) تقدیم به « شهیده باران اشراقی » به قلم فریدران
زمین خشک بود و دعا میچکیدزِ اشکِ دلِ خسته، باران دمیدخدا گفت: چو دل بلرزد زِ مهرهمان لحظه، آسمان هم تپید. . «خدا همیشه از دل میشنوه، نه از صدا...». بارخدایا... زمین تشنهست... دلمم همینطور...فرید کیومرثیاننمایش گزارش
23:51 - 20 تیر 1404