در سالهای اخیر، سپهر سیاسی و رسانهای ایران، بهویژه در بستر شبکههای اجتماعی، شاهد ظهور «رادیکالیسم کلامی» و «خشونت سازمانیافته» از سوی بخشی از جریان اپوزیسیون که مشخصاً خود را حامیان سلطنت پهلوی معرفی میکنند، بوده است.
به نظرم دعوت دشمن خارجی به حمله به وطن و خیانت چیزی نیست که با تعداد کم یا زیاد قابل توجیه باشه. چجوری میشه از ایرانی بودن سخن گفت و در کنار کشور متخاصم قرار گرفت؟
