دلسوزی برای جیب آمریکایی، فشار بر سفره ایرانی!
این جریانِ لیبرال-سرمایهداریِ ایران، اگر از یک سوراخ، صدها بار گزیده میشود، باز دست در همان سوراخ میکند و باز همان سوراخ را میبوسد. پیش از جنگ فریاد «مذاکره» میزنند، در حین جنگ «مذاکره»، پس از جنگ هم «مذاکره»! بارها و بارها با آمریکا مذاکره و توافق کردند اما آمریکا هرگز -حتی یکبار هم- به تعهداتش عمل نکرده؛ اما باز اعتماد میکنند!🔸در اقتصاد اما قصه دردناکتر است؛ اصرارِ عجیبی دارند بر تکرارِ خطا. خصوصیسازیِ بیضابطه، حذف یارانهها، شوکدرمانیِ قیمتی، جهش ارز و گرانسازیِ ارز و بنزین و ... ! نتیجه تدبیر و نسخههای این مدعیانِ علم(!) که بر دانشگاه و سازمان برنامه بودجه و وزارت اقتصاد و بانک مرکزی و مرکز پژوهشهای مجلس و مجمع تشخیص چنبره انداختهاند، چیزی نبوده جز همین وضع موجود و انباشت بحران.🔸هربار میگویند میخواهیم با رانت مبارزه کنیم؛ میخواهیم عدالت را برقرار کنیم؛ میخواهیم جلوی قحطی را بگیریم؛ میخواهیم کسری بودجه را جبران کنیم؛ اما برای هر دهتومان سودِ موهوم، صدتومان خسارتِ واقعیِ ملی میپردازند و باز همان مسیرِ سوخته را با افتخار طی و تکرار میکنند.🔸در جنگِ اخیر اما دوگانگیِ رسواکنندهشان برملا شد: از یکسو با لابیگری و فشار بر کشور برای بازگشاییِ هیجانیِ تنگه هرمز - درست در همان هفته دوم جنگ و سپس پالسهای متعدد و مکرر رسانهای و اعلامِ نزدیکشدنِ به توافق، چنان کوشیدند قیمت نفت و بنزین را در آمریکا پایین نگه دارند که گویی وزیرِ انرژیِ کاخ سفیدند نه مقام مسئول جمهوری اسلامی؛ از سوی دیگر، در داخل همزمان برای گرانکردنِ انرژی روزانه طرح و تز میدهند! حقیقتاً این اسمش جهالت و اتفاقی نیست؛ دلسوزی برای جیب آمریکایی و چاقو بر گلوی ایرانی است.
09:44 - 23 مرداد 1405
13٫7k بازدید