پاسخی به عربدهکشی ترامپ!
در این یادداشت پرسش اساسی مطرح میشود که «قدرت خیابان» در ایرانِ ما چه جایگاهی در جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه داشته و دارد؟ اگر ساختار سیاسی شهرها در گذشته حاصل توازن قدرت میان «ایلات» از یک سو و «خیابان» از سوی دیگر بود، امروز این معادله به چه شکلی نمود پیدا کرده است؟ پاسخ را میتوان در تحلیل وضعیت کنونی جامعه ایران در این روزها جستجو کرد: «حفظ سنگر خیابان، خط بطلانی بر سالها تلاش رسانههای خارجنشین و ضدانقلاب برای ایجاد فضای دوقطبی و تفرقه میان گروههای مختلف فکری و فرهنگی بود و نشان داد که هویت ایرانی، چتر بزرگی است که همه را گرد هم میآورد. پیوند معنادار افراد با سنین مختلف در این تجمعات، نشاندهنده غریزه جمعی برای «بقای ملی» در برابر تهدیدات خارجی بود و ثابت کرد در لحظات سرنوشتساز، مرزهای اجتماعی جای خود را به اتحاد برای ایران میدهند.» این حضور میدانیِ بیسابقه از یک ویژگی منحصربهفرد و خاصی برخوردار بوده و آن «تداوم بیسابقه» است. حتی در روزهای پرشور انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷ نیز شاهد نبودیم که مردم اینچنین بیش از سه ماه متوالی، شب و روز و بدون انقطاع در صحنه خیابان بمانند. اگر بگوییم که اهمیت حضور مستمر و فعالانه مردم و عاشقان و رهروان امامت و ولایت در خیابانها در دفع شر و خنثی کردن توطئههای دشمن غاصب و اذناب آنها و تضمین پیروزی در جنگ، چیزی کم از رشادتها و ازخودگذشتگیهای رزمندگان نیروهای مسلح در کارزار مقابله با تجاوزگران نیست، سخنی به گزاف گفته نشده است. این در حالی بود که نقاط مختلف کشور، خصوصاً تهران، زیر شدیدترین بمبارانها و موشکبارانهای آمریکا و اسرائیل قرار داشت.
این حضور پرشور و حماسیِ مردم در بزنگاهی مغتنم برای حفظ سنگر خیابان جلوهی دیگری داشت؛ سنگرهایی تأثیرگذار برای دفاع از هویت و آرمانهای ملی در سراسر شهرهای کشور که حتی در برخی از روستاها ایجاد شده است؛ جنبشی خودجوش و مردمی که در قالب موکبهای خیابانی، نه تنها فضایی برای همبستگی و خدمترسانی خلاقانه ایجاد کرده، بلکه نمود تنوع نقشآفرینی شهروندان از هر قشر و تخصصی است. در بسیاری از رسانههای معاند، اینگونه نمایش داده میشود که تنها اقشار خاصی از مردم در میداناند و اینگونه به جامعه داخل کشور و بیرون القا میشود که فقط افراد خاصی از این نظام و کشور حمایت میکنند؛ این در حالی است که با حضور در میان تجمعات شبانه شهرها بهخوبی قابل مشاهده است که از همه اقشار جامعه در صحنه حضور دارند و همه حاضرند جان خود را فدای ایران اسلامی کنند؛ افرادی که در هر سطح اجتماعی حتی با آتشبس و مذاکره در این شرایط نیز موافق نیستند. آنچه شبهای اقتدار ایران را متمایز کرده، استمرار حضوری است که خستگی نمیشناسد. خانوادهها، جوانان، نوجوانان و سالمندانی که هر شب کنار یکدیگر قرار میگیرند، نشان دادهاند خیابان برای آنان تنها محل عبور نیست؛ بلکه سنگری است که با حضور خود آن را زنده نگه داشتهاند. تداوم این حضور در طول این سه ماه، نشاندهنده آن است که این کنش، یک واکنش زودگذر و هیجانی نبوده، بلکه ریشه در همان منطق عمیق دارد. مردم با حضور مستمر خود، در واقع اراده جمعیشان را برای دفاع از نظامی که خود بنیان نهادهاند، به نمایش گذاشتهاند. اکنون، استمراری که رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای از ضرورت آن سخن گفتند و از سوی مردم لبیک گفته شد، اهمیت ویژهای دارد؛
چرا که دشمن اساساً بر فرسایش تدریجی ارادهها حساب باز کرده است. آمریکا امیدوار است که با گذشت زمان، انسجام ملی ایجادشده پیرامون خون قائد شهید امت و لزوم دفاع از وطن، جای خود را به شکاف میان حاکمیت و جامعه بدهد.نسبت مردم در خیابان با حکمرانی در طی این سه ماه، الگویی از همگرایی هوشمندانه را ترسیم کرده است. مردم با کنش آگاهانه و هویتبخش خود، سنگر خیابان را به پایگاهی برای بازدارندگی داخلی تبدیل کردهاند و حکمرانی نیز با اتکا به این پایگاه، توانسته است مدیریت امنیت و دیپلماسی هوشمندانه را با پشتوانه مردمی پیش ببرد. این سخن گرانسنگ قائد امت، امام شهید خامنهای (قدسالله نفسه الزکیه) که «نگاه به دشمن» [یعنی] بدانیم دشمن هست؛ از دشمن غافل نشویم؛ بدانیم دشمن خدعه و مکر و حیله و ابزارِ کار دارد؛ دشمن را ضعیف و ناتوان فرض نکنیم: «دشمن نتوان ضعیف و بیچاره شمرد». از دشمن نترسیم؛ شرط مهمّ پیروزی این است که دشمن را بشناسیم، تواناییهای او را بدانیم، امّا نترسیم؛ اگر ترسیدید، باختهاید. از تهدید دشمن نباید ترسید، از عربدهکشی دشمن نباید ترسید، از فشار دشمن نباید ترسید؛ از اینها نباید ترسید. بنابراین حضور معنادار نشان داد که ایران عزیز نهتنها جغرافیا نیست، بلکه تاریخی انباشته از تجربههای بزرگ، ماندگار، فرهنگِ ریشهدار و پیوند عمیق میان شریعت و حیات است. دشمن غدّار و متوهم باید بداند در چنین محیطی، واکنش به بحرانها سطحی و گذرا نیست، بلکه ریشهدار و ماندگار است.
آری حماسه «خیابان» از شبهای جنگ رمضان تا حال، نمود عینی همان «بعثت مردمی» است که امام شهید پیشبینی فرمودند: «اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث و کار را مردم تمام خواهند کرد!» این صحنهی تاریخی، با فرمان حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، رهبر معظم انقلاب، احیا شد و از راهپیمایی شکوهمند ۲۲ اسفند گرفته تاکنون به اوج رسید.#هادی_ابراهیمی_کیاپی#حکمت_سیاسی
22:10 - 12 خرداد 1405
0 بازدید
