عظمتی که در قاب و قلم نمیگنجدخونخواهیِ دهها میلیونیِ یک ملتبعضی صحنهها را نمیشود با واژه «تشییع» توضیح داد. امروز تهران از همان جنس بود. شهری که برای چند ساعت، بیش از آنکه پایتخت یک کشور باشد، شبیه جادههای اربعین شد. همان خستگیهای شیرین، همان خدمتهای بینام، همان دستهایی که بیقرار کمک بودند و همان دلهایی که مقصدشان فقط یک چیز بود؛ بدرقه امامی که حسینی زندگی کرد، در برابر یزید زمان سر فرود نیاورد و حسینی به شهادت رسید.گرمای هوا سهم خود را داشت، اما هیچکس از گرما سخن نمیگفت. مردم هر چه داشتند، وسط میدان آورده بودند. یکی آب، یکی سایه، یکی راه باز میکرد، یکی فقط لبخندی به رهگذری خسته هدیه میداد. اینجا دیگر کسی مأمور نبود؛ همه خود را صاحب عزا میدانستند. این همان چیزی است که اربعین را میسازد؛ شکلگیری یک امت در متن یک واقعه.قرار بود حرکت خودرو حامل پیکرهای مطهر از خیابان دماوند آغاز شود، اما بنا بر تصمیمی، این بدرقه از خیابان آزادی شروع شد. شاید مسئولان برای این تغییر، ملاحظات و استدلالهای خود، بهویژه در حفظ سلامت و امنیت این خیل عظیم جمعیت، داشتهاند. نمیدانم. واقعیت این است که شمار عاشقان، فراتر از همه پیشبینیها بود. برخی توانستند خود را به پیکرهای مطهر برسانند و برخی دیگر از همان دور سلام دادند و اشک ریختند. مگر همه ارادتها در چند قدمی پیکر معنا پیدا میکند؟ آنچه به مقصد رسید، پیش از دستها، دلهای مشتاق بود و آقای شهید، بیتردید همه این ارادتها را خواهد دید.
آنچه نباید در هیاهوی روایتها گم شود، اصل ماجراست. مسئله امروز تهران، عظمت حضوری است که در مقیاس دهها میلیون انسان معنا پیدا میکند. مردمی که بیش از صد و بیست شب در میدان ایستادند، وداعی کمنظیر در مصلی رقم زدند و امروز نیز تهران را به صحنهای ماندگار و تاریخی تبدیل کردند.این عظمت، فردا در قم ادامه خواهد یافت، در مشهد، در عتبات و در هزاران شهر و روستا. اگر امکان حضور پیکر مطهر در استانهای دیگر فراهم میشد، هر نقطهای از ایران همین حماسه را میآفرید.اما تهران امروز فقط شهر وداع نبود؛ شهر مطالبه نیز بود. در میان اشکها، یک خواسته بیش از هر چیز دیده میشد؛ خونخواهی امام شهید. مردمی که به خیابان آمده بودند، تنها برای بدرقه نیامده بودند؛ آمده بودند تا بگویند این جنایت، بیپاسخ نخواهد ماند. البته هزاران ترامپ و نتانیاهو بند کفش رهبر شهید ما هم نیستند و قصاص آنان، همه خونخواهی این ملت نخواهد بود.خونخواهی امام شهیدمان، آنگاه معنا پیدا میکند که به فروپاشی رژیم صهیونیستی، پایان هژمونی و قلدری آمریکا و آزادی مستضعفان عالم از چنگال مستکبران بینجامد. این مردم، مبعوث شدهاند؛ هرگز از خون امام خود نخواهند گذشت و این مطالبه را تا رسیدن به مقصد رها نمیکنند.
19:06 - 15 تیر 1405
0 بازدید
