نیمه ی لرزانِ آتشبس؛ شمارش معکوس در تلهی روانیِ ترامپ
هفت روز از آغاز آتشبس موقت میان ایران و ایالات متحده میگذرد.در حالی که جهان در یک «سکوتِ مضطرب» به سر میبرد،رفتارِ واشنگتن نشان میدهد که ما نه با یک سیستم، بلکه با «تکانههای روانی» یک فرد طرف هستیم.هفتهی دوم این آتشبس، بیش ازآنکه زمانی برای دیپلماسی باشد، به یک اتاقِ انتظارِ خطرناک تبدیل شده.
همانطور که در روانشناسی سیاسی مطرح است، رهبرانی با ویژگیهای خودشیفتگیِ شدید،به سختی میتوانند میان «توافق عادلانه» و «تسلیمِ طرف مقابل»تفکیک قائل شوند.برای ترامپ،آتشبس یک فرصت برای صلح نیست،بلکه ابزاری برای سنجشِ میزانِ انقیادِ رقیب است.دکترین سیاستی او چنین رفتاری را بیان میکند.
اکنون در حساسترین مقطعِ زمانی هستیم. بدبینی به تداوم صلح، ریشه در این واقعیت دارد که ناهنجاریهای رفتاری ترامپ، او را به سمت «تلهی تشدید» میکشاند. از منظر او، پایانِ بدونِ دستاوردِ این آتشبس، یک شکستِ حیثیتی است. لذا پیشبینی میشود که در روزهای آتی، فشارها و شروطِ غیرمنطقی او افزایش یابد.
رشدِ در میانه ویرانی؛نتیجه ناخواسته جنگ.در حالیکه جنگ به زیرساختهای ایران آسیبهای جدی وارد کرده، اما باعث تولد «بلوغِ استراتژیک»وانسجامِ بیسابقه در ایران شده است.برخلاف تصورِ ترامپ و بدخواهانِ داخلی، تداومِ وضعیتِ جنگی باعث قدرتِ نفوذ و تابآوریِ ایران در معادلات بین المللی شده است.
14:47 - 28 فروردین 1405
