جزیره محرمانه اپستین؛ بهشت شیاطین، جهنم قربانیان
در دل آبهای آبیِ کارائیب، جزیرهای به نام لیتل سنت جیمز سالها بهعنوان بهشت خصوصی قدرتمندان شناخته میشد؛ اما اسناد پرونده جفری اپستین پرده از روایتی تاریک برداشتند که بوی قدرت، سوءاستفاده و سکوت میدهد.
خبرگزاری فارس _ کرمان: در قلب آبهای فیروزهای کارائیب، جزیرهای به وسعت ۷۲ جریب (یعنی حدود ۲۹۱ هزار متر مربع) نهفته است که بهشت روی زمین نامیده میشد، اما اسناد تازهفاششده از ۳۰۰ هزار صفحه پرونده قضایی، نقاب از چهره دوزخی آن برداشتهاند: جزیرهای با اتاقهای شکنجه، صندلیهای دندانپزشکی مرموز، ماسکهای عجیب، و تختهسیاهی که روی آن با گچ نوشته شده «قدرت»، «فریب»، «توطئه» و «سیاست».اینجا مقصد نهایی پروازهای موسوم به «لولیتا اکسپرس» بود؛ جایی که شاهزادگان انگلیسی، رؤسایجمهور آمریکا، غولهای فناوری و نخستوزیران سابق، مهمان یک کودکباز میلیاردر میشدند. گزارش پیشرو روایتگر آن چیزی است که اسناد فاششده، بازماندگان و تحقیقات تازه درباره «جزیره شیطان» برملا کردهاند.
پردهبرداری از یک کابوس
۸ بهمن ۱۴۰۴، وزارت دادگستری آمریکا در اقدامی بیسابقه، ۳۰۰ هزار صفحه از پرونده جفری اپستین، میلیاردری که در آگوست ۲۰۱۹ در سلول زندان درگذشت را منتشر کرد. این اسناد که قرار بود پرونده را برای همیشه ببندد، در واقع دریچهای تازه به جهنمی گشود که سالها در قلب کارائیب فعال بود.جزیره «لیتل سنت جیمز» در مجمعالجزایر ویرجین، تنها ۱۰ دقیقه با قایق تندرو از سنت توماس فاصله دارد. اپستین این جزیره را در سال ۱۹۹۸ به قیمت ۷.۹۵ میلیون دلار خرید و آن را به دژی تسخیرناپذیر تبدیل کرد: اسکله اختصاصی، بالگردنشین، سیستم نمکزدایی آب دریا، و مهمتر از همه، اتاقهایی که فریادهای قربانیان هیچگاه از آنها خارج نشد.آنچه در ادامه میآید، روایت مستندی از آن چیزی است که در این بهشت خودساخته شیاطین گذشت.
فصل اول: جزیره رازها؛ تجهیزاتی که فریاد میزنند
اتاقی با صندلی دندانپزشکی و ماسکهای عجیبتکاندهندهترین کشف در جزیره، اتاقی مرموز با صندلی دندانپزشکی در مرکز آن بود. دیوارها مملو از ماسکهای عجیب و غریب و تختهسیاهی که روی آن نوشته شده بود: «قدرت»، «فریب»، «توطئه»، «سیاست» . این صحنه آنقدر شبیه فیلمهای ترسناک بود که بازرسان را به این نتیجه رساند: اینجا چیزی فراتر از یک استراحتگاه خصوصی بوده است.منابع نزدیک به تحقیق فاش کردهاند که در جزیره، «اتاقهای مرگ»، «آشپزخانههای انسانی» و گودالهایی برای دفع پیکر قربانیان وجود داشته است. این ادعاها تنها شایعه نیستند؛ سرآشپز اصلی جزیره و سرخانهدار اپستین این جزئیات را تأیید کردهاند.۱۵۰۰ قربانی؛ آماری که شوکه میکندگزارشها حاکی از آن است که شمار قربانیان کودک ربودهشده و مورد تجاوز قرارگرفته در جزیره اپستین از ۱۵۰۰ نفر فراتر رفته است. برخی از این کودکان تنها ۹ سال سن داشتند. این جنایات در قلب سیستمی رخ داد که خود را پرچمدار دموکراسی و آزادی میخواند، در حالی که سکوت قضایی مشکوکی بر آن حاکم بود.
فصل دوم: قربانیان؛ روایتهایی از ظلم و سکوت
لیزا فیلیپس، مدل سابق، در ژانویه ۲۰۰۰ به جزیره دعوت شد. او در دادگاه روایت کرد که چگونه در آن شب وحشتناک، قربانی تجاوز قرار گرفت.ژولیت برایانت، اهل کیپتاون، ۲۰ ساله بود که اپستین در ۲۰۰۲ به سراغش آمد. خانوادهاش مشکلات مالی داشتند. اما اولین پرواز به نیویورک، سرآغاز کابوس شد. او را مستقیماً به جزیره بردند و گذرنامهاش را گرفتند. او در آن سفر و سفرهای بعدی، بارها مورد تجاوز قرار گرفت و تا سال ۲۰۱۷ در چنگال این شبکه اسیر بود.سارا رنسوم، اشرافزاده اسکاتلندی، داستانی باورنکردنی دارد. او در جزیره آنقدر شکنجه و تحقیر شد که تصمیم گرفت با شنا از صخرههای بلند به آبهای کوسهخیز بپرد. مکسول و همراهانش لحظاتی قبل از پرش، او را گرفتند. او در دادگاه گفت: «در آن لحظه، فرار مرگبار از صخره، برایم جذابتر از یک بار دیگر تجاوز شدن بود.».یکی دیگر از قربانیان، دختری ۱۴ ساله از کارولینای جنوبی بود. مادرش نام او را در فهرست پرستاران کودک قرار داده بود. اپستین تماس گرفت و درخواست پرستار کرد. اما وقتی دختر رسید، خبری از کودک نبود. او قربانی تجاوز شد و بعدها به FBI گفت که اپستین از او خواسته بود دختران دیگری را برای این شبکه جنایی معرفی کند.
فصل سوم: قدرتمندان در حلقه شیطان
شاهزاده اندرو؛ مهمان همیشگیاسناد فاششده نشان میدهد شاهزاده اندرو، دومین پسر ملکه الیزابت، نه فقط مهمان جزیره، که یکی از نزدیکان حلقه اپستین بوده است. عکسهایی که منتشر شده، او را در کنار زنان جوان نشان میدهد.تحقیقات تازه نشان میدهد که محافظان سلطنتی مأمور حفاظت از شاهزاده اندرو، در سفرهای او به جزیره اپستین، «چشم خود را بر روی وقایع بسته بودند». یکی از محافظان سابق فاش کرده که تیم محافظان حداقل دوبار با اندرو به جزیره سفر کرده و در یکی از موارد، از جت خصوصی اپستین، لولیتا اکسپرس، استفاده کردهاند.همچنین اسناد نشان میدهد: دختران جوانی که با این پروازها وارد فرودگاه استنستد میشدند، مستقیماً به کاخ باکینگهام منتقل میشدند. شاهزاده اندرو برای ورود آنها رمز عبور خاصی به محافظان داده بود: «خانم ویندزور بهزودی میرسد، لطفاً او را راه بدهید و به طبقه بالا هدایت کنید.»
روسای جمهور و غولهای فناوری
بیل کلینتون، رئیسجمهور اسبق آمریکا، در عکسهایی با خود اپستین و مکسول در کنار استخر دیده شده است . نام او بارها در اسناد تکرار میشود.دونالد ترامپ نیز که سالها با اپستین رفتوآمد داشت، در فهرست مهمانان جزیره قرار دارد . بر اساس گزارشهای منتشرشده، این دو از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا حدود ۲۰۰۴ با یکدیگر رابطه دوستی داشتند . مایکل وولف، روزنامهنگار آمریکایی که بیش از ۱۰۰ ساعت با اپستین مصاحبه کرده، فاش ساخته که وجه مشترک این دو، «وسواس نسبت به مدلها» بوده است.ایلان ماسک، ثروتمندترین مرد جهان، در ایمیلهای ۲۰۱۲ با اپستین مکالمه داشته است. اپستین از او دعوت کرده بود با همراه به جزیره بیاید و درباره ظرفیت بالگرد برای انتقال افراد پرسیده بود. پاسخ ماسک: «بهنظر خوب میرسد.»چهرههای سرشناس دیگرنامهای دیگری نیز در اسناد دیده میشوند: لری سامرز، وزیر خزانهداری اسبق آمریکا، که از اپستین مشاوره عاشقانه میگرفته است. وودی آلن، کارگردان مشهور، و مارتا استیوارت، که برای شام به جزیره دعوت شده بودند.
فصل چهارم: ابعاد تازه جنایت
تحقیق ۵ ساله DEA؛ ۵۰ میلیون دلار انتقال مشکوکاسناد تازه نشان میدهد اپستین هدف تحقیق ۵ ساله اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا (DEA) بوده است . یک سند ۶۹ صفحهای از ۲۰۱۵ فاش میکند که اپستین و ۱۴ فرد دیگر در انتقالهای بانکی غیرقانونی دست داشتهاند که به فعالیتهای مواد مخدر و فحشا در ویرجین و نیویورک مرتبط بوده است.حجم این انتقالهای مشکوک بین ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵، حدود ۵۰ میلیون دلار برآورد شده است. حسابهای بانکی مرتبط با اپستین در سوئیس، جزایر کیمن، فرانسه و نیویورک شناسایی شدهاند.قاچاق اعضای بدن؛ شایعه یا واقعیت؟تکاندهندهترین بخش اسناد، اشاره به قاچاق اعضای بدن قربانیان است. منابعی از حلقه داخلی اپستین به «آشپزخانههای انسانی» و گودالهایی برای دفع اجساد اشاره کردهاند. هرچند این ادعاها هنوز اثبات نشده، اما هماهنگی آنها با دیگر شواهد، سایه سنگینی بر پرونده افکنده است.انبارهای مخفی؛ گنجینه اسنادتحقیقات نشان میدهد، اپستین حداقل ۶ انبار مخفی در فلوریدا داشته که از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ اجاره میکرده است . در این انبارها، هارد دیسکها، سیدیها، عکسها و پروندههای محرمانه نگهداری میشده است. جالب آنکه در جریان تفتیش ۲۰۰۵ از خانه اپستین، محل کاملاً تمیز و خالی بوده، او از قبل خبردار شده بود.
فصل پنجم: پروازها به جزیره
تحقیقات شرکت Zalingo Data Refinery نشان میدهد که ۲۰۱۵ اوج پروازها به جزیره اپستین بوده است. در آن سال، ۱۳ پرواز ثبتشده به جزیره انجام شده، بیش از سه برابر میانگین سالهای قبل. جالب آنکه این اوجگیری درست زمانی رخ داده که اپستین تحت محدودیتهای سفر بود و تحقیقات حقوقی علیه او شدت گرفته بود.مبدأ بیشتر این پروازها سیلیکونولی و هالیوود بوده است. بهگفته تحلیلگران، این الگوی پروازی نشاندهنده «یک عملیات هماهنگ برای جابجایی یا ایمنسازی مواد حساس» بوده است.
فصل ششم: جایی که عدالت غایب است
با وجود این همه سند و مدرک، با وجود اسامی مشخص، شواهد متقن، شاهدان عینی و هزاران قربانی، هیچیک از قدرتمندان حاضر در این پرونده تاکنون به دادگاه کشیده نشدهاند. همانطور که یکی از تحلیلگران نوشته است: «در پرونده اپستین، تنها یک عنصر غایب بود: قاضی.»عدالت بینالمللی، آنگاه که پای قدرتمندان نزدیک به محافل تصمیمگیری جهانی در میان باشد، چشم خود را میبندد. همان قدرتهایی که امروز عاملان جنایات «جزیره شیطان» را بازخواست نمیکنند، دیروز با گزارشهای دروغین به عراق حمله کردند، یک میلیون نفر را کشتند و بعد سرد و خونسرد اعتراف کردند که آن سلاحهای کشتار جمعی هرگز وجود نداشته است.
جزیره اپستین؛ زخمی بر پیکر عدالت جهانی
جزیره اپستین فقط یک تکه خاک در کارائیب نیست. نماد تبعیض در عدالت است. نماد این حقیقت تلخ که قانون برای فقیران نوشته شده و قدرتمندان در پناه پول و نفوذ، حتی از هزاران صفحه سند متقن نیز مصون میمانند.پرونده اپستین تمام عناصر یک جنایت را دارد: متهمان مشخص با نام و نشان، ادله متقن مادی، شاهدان عینی نزدیک، و هزاران قربانی داغدار. اما تنها یک عنصر غایب است: قاضی.این غیبت، تصادفی نیست. سیستم حقوقی بینالمللی برای حمایت از قدرتمندان طراحی شده، نه برای مجازات آنها. همانطور که در عراق، افغانستان، غزه و ونزوئلا شاهد بودیم، عدالت زمانی اجرا میشود که علیه ضعیفان باشد؛ اما وقتی پای قدرتمندان در میان است، پروندهها در کشوها بایگانی میشوند و قاضی هرگز حاضر نمیشود.لیزا فیلیپس، قربانی جزیره، درباره شاهزاده اندرو میگوید: «آنها احساس نمیکنند کار اشتباهی کردهاند. آنها به شکار میروند چون قربانیان را بیارزش میدانند... احتمالاً حتی آنها را انسان واقعی حساب نمیکنند.»
فریادی که به دادگاه نرسید
افشای ۳۰۰ هزار صفحه از پرونده اپستین، پنجرهای به روی جهنمی گشود که سالها در قلب تمدن غربی فعال بود. اما این پنجره، تا زمانی که به دادگاه و مجازات منجر نشود، فقط یک نمایش رسانهای خواهد بود.شاید باید منتظر عدالت آسمانی بود. همانطور که قرآن میفرماید: «وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ» — هرگز مپندار که خدا از آنچه ستمکاران میکنند غافل است.اما تا آن روز، وظیفه ماست که فریاد قربانیان را زنده نگه داریم، نامهایشان را تکرار کنیم، و نگذاریم این پرونده به بایگانی تاریخ سپرده شود. زیرا سکوت، شریک جرم است.جزیره اپستین فقط یک مکان نیست؛ نماد بیعدالتیای است که هنوز ادامه دارد.
و اینک جزیره خاموش است؛ نخلها هنوز در باد میرقصند و آبها همانقدر فیروزهایاند. اما نام جفری اپستین و خاطره آنچه در لیتل سنت جیمز رخ داده، مثل لکهای پاکنشدنی بر پیشانی این بهشت مانده است.پرونده شاید در کاغذها بسته شود، اما تا زمانی که همه حقیقت روشن نشود و صدای بازماندگان به عدالت نرسد، این جزیره نه یک مقصد گردشگری، که نماد تاریکیِ پشت پرده قدرت خواهد بود؛ جایی که سکوت، خطرناکتر از هر اعترافی است.
08:13 - 8 اسفند 1404
0 بازدید
