تقابل صحیفه سجادیه با شمشیرهای اموی

سالروز شهادت امام علی بن الحسین (ع)، چهارمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، یادآور مظلومیتِ پیام‌آور کربلا و مجاهدت‌های خاموش ایشان در برابر ظلم امویان است. امام عارفان که با سلاح دعا و خطبه‌های غرا، بیدارگر امت اسلام پس از واقعه عاشورا بود، پس از سال‌ها صبر و بردباری، در مدینه منوره به بارگاه قدس الهی پر کشید.
به گزارش فارس، در خصوص تاریخ دقیق شهادت امام سجاد (ع) روایات متعددی در منابع تاریخی ذکر شده است؛ اما مشهورترین آن‌ها، ۲۵ محرم الحرام (روایاتی نیز ۱۲، ۱۸ و ۲۲ محرم) در سال ۹۴ یا ۹۵ هجری قمری است.​سیدالساجدین (ع) در زمان شهادت ۵۷ سال سن داشتند و پس از یک عمر مجاهدت، در قبرستان بقیع و در کنار مرقد مطهر عموی بزرگوارشان، امام حسن مجتبی (ع)، به خاک سپرده شدند. (منبع: مسند الإمام السجاد عليه السلام، ج ۱، ص ۱۷۷)

علت شهادت؛ هراس حکومت اموی از نفوذ کلام امام

​دوران امامت امام زین‌العابدین (ع) هم‌زمان با استبداد مروانیان و خلفای اموی بود. به گواهی تاریخ، رشد روزافزون محبوبیت امام در میان مردم و هراس دستگاه حاکمه از نفوذ معنوی و کلامی ایشان، سبب شد که ولید بن عبدالملک (و در برخی گزارش‌ها به دستور هشام بن عبدالملک) خلیفه اموی، اقدام به مسمومیت آن حضرت کند. امام سجاد (ع) پس از تحمل چند روز بیماری ناشی از اثر سم، به مقام رفیع شهادت نائل آمدند. (منبع: زندگانی علی بن الحسین علیهما السلام، ج ۱، ص ۲۰۲)

حیات معنوی و امامت؛ جهاد تبیین در عصر اختناق

​امامت چهارمین پیشوای شیعیان درست پس از واقعه جانسوز کربلا آغاز شد؛ دورانی که شیعیان در شدیدترین فشارهای سیاسی و امنیتی قرار داشتند. با این حال، امام سجاد (ع) با اتخاذ استراتژیِ "دعا و تبیین معارف در قالب مناجات" (که شاهکار آن در صحیفه سجادیه تجلی یافته است) به بازسازی جامعه اسلامی و تربیت شاگردان برجسته پرداختند. عبادت‌های خاشعانه و سجده‌های طولانی آن حضرت، لقب ماندگار «زین‌العابدین» و «سیدالساجدین» را برای ایشان به ارمغان آورد. (منبع: تاریخ أهل البیت علیهم السلام، ج ۱، ص ۷۷)

تأثیر و پیامد شهادت؛ بیداری پایدار جامعه شیعی

​شهادت امام سجاد (ع) اگرچه ثلمه‌ای جبران‌ناپذیر و صدمه‌ای بزرگ برای جهان اسلام و شیعیان بود، اما بار دیگر پرده از ماهیت ظالمانه حکومت اموی برداشت. جهاد فکری و پایه‌ریزی اعتقادی که امام در طول ۳۴ سال امامت خود انجام دادند، مکتب تشیع را تثبیت کرد و روحیه مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم را در رگ‌های امت اسلامی جاری ساخت؛ راهی که مسیر حرکت ائمه بعدی را هموارتر کرد. (منبع: وقایع الأیام، ج ۱، ص ۲۵۲)
13:35 - 6 تیر 1405
فرهنگ
تاریخ
استان ها

3 بازنشر2 واکنش
15٫7k بازدید