عاشورای مریانج؛ میراثی صدساله از اشک، عشق و آیین
همزمان با سالروز شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش، مریانج یکپارچه در سوگ و ماتم فرو رفت. شهری که تعزیه و آیینهای عاشورایی در تار و پود فرهنگ آن تنیده شده، از نخستین ساعات با نوای «یا حسین(ع)» رنگ و بویی دیگر گرفت و صحنههایی از ارادت و دلدادگی مردم به خاندان اهلبیت(ع) را به تصویر کشید.
به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، مریانج، شهر کهن دامنههای الوند، امروز حال و هوای دیگری داشت. از نخستین ساعات آغاز آیین سوگواری عاشورا، پس از آنکه آفتاب بر فراز قلههای الوند سر برآورد، صدای طبلها و نوحهها در کوچههای شهر پیچید و نسیم خنک کوهستان، نغمههای سوگ سیدالشهدا(ع) را در جای جای این شهر تاریخی پراکند.
کوچهها و خیابانهای مریانج، سیاهپوش و آذینبسته به نام حضرت اباعبدالله الحسین(ع) بود. پرچمهای عزا بر سردر خانهها، مساجد و تکایا به اهتزاز درآمده و مردمان این شهر، پیر و جوان، زن و مرد خود را به خیل عزاداران حسینی رسانده بودند؛ گویی تمام شهر در موعدی مشترک برای تجدید پیمان با آرمانهای عاشورا به میدان آمده بود.
پیمانی که اهالی مریانج در تمام آیینهای حسینی تمام قد پای آن ایستادند.
در واقع مریانج که سالهاست به عنوان یکی از کانونهای مهم تعزیه و آیینهای مذهبی در استان همدان شناخته میشود، در روز عاشورا جلوهای ویژه از این میراث فرهنگی و معنوی را به نمایش گذاشت. صدای نوحهخوانان در میان دیوارهای قدیمی شهر طنینانداز بود و دستههای عزاداری با نظمی مثالزدنی، مسیرهای سنتی عزاداری را طی میکردند. هر گام، یادآور گامهای کاروانی بود که قرنها پیش در صحرای کربلا به سوی جاودانگی رهسپار شد.
در مسیر حرکت دستههای عزاداری، چهرههای اشکبار پیرمردانی دیده میشد که دهههاست عاشورا را در همین کوچهها به سوگ مینشینند و کودکانی که در کنار پدران و مادران خود، نخستین درسهای عشق به اهلبیت(ع) را میآموزند. نسلها در کنار یکدیگر ایستاده بودند تا روایت کربلا همچنان زنده بماند.
مریانج که سالهاست به عنوان یکی از کانونهای مهم تعزیه و آیینهای مذهبی در استان همدان شناخته میشود، در روز عاشورا جلوهای ویژه از این میراث فرهنگی و معنوی را به تصویر کشید.صدای نوحهخوانان در میان دیوارهای قدیمی شهر طنینانداز بود و دستههای عزاداری با نظمی مثالزدنی، مسیرهای سنتی عزاداری را طی میکردند. هر گام، یادآور گامهای کاروانی بود که قرنها پیش در صحرای کربلا به سوی جاودانگی رهسپار شد.
وقتی طبلها اتمسفر مریانج را در اختیار داشتند، صدای تعزیهخوانی هم بلند شد، مایه جدارههای قدیمی شهر آیین تعزییه خوانی برخواست تا ظهر عاشورا به روایت تعزیه درآید.
هرچه به میانه روز نزدیکتر میشدیم، شور و شعور حسینی نیز جلوه بیشتری مییافت. هیئتها با بیرقهای سیاه و سرخ، در میان انبوه جمعیت حرکت میکردند و نوای «یا حسین» و «یا ابوالفضل» در فضای شهر موج میزد. مردمی که شاید در روزهای عادی هر یک مشغول کار و زندگی خود باشند، امروز در زیر پرچم امام حسین(ع) گرد آمده بودند؛ پرچمی که قرنهاست دلهای آزادگان جهان را به یکدیگر پیوند داده است.
در گوشه و کنار شهر، نذورات مردمی نیز جلوهای از همدلی و ارادت را به نمایش گذاشته بود. سفرههای احسان برپا بود و خادمان حسینی بیوقفه در خدمت عزاداران بودند. عطر غذای نذری با بوی اسپند و صدای نوحه درهم آمیخته و تصویری ماندگار از عاشورای مریانج را رقم زده بود.
12:11 - 4 تیر 1405