پیامدهای کرنش دربرابر دشمنان

قرآن کریم درباره کرنش در برابر دشمنان نکات متنوع و متعددی دارد؛ هم «توصیه‌های» روشنی به مؤمنان دارد و هم «توصیف‌های» شفافی از پیامدهای اجتماعی و سیاسی کرنش مؤمنان در برابر دشمنان ترسیم کرده است.آیات مربوط به این موضوع را می‌توان در سه دسته جای داد:دسته اول: آیات دستوری و توصیه‌ای و هنجاری: یعنی آیاتی که به جامعه مؤمنان و حاکمان اسلامی دستور عدم کرنش دربرابر خواسته‌های دشمنان را می‌دهد. آنان را از هر گونه تمکین دربرابر خواسته‌های دشمنان، نهی می‌کند. و به صورتی صریح و مؤکد دستور می‌دهد که هرگز نباید با خواسته‌های آنان مماشات کنند، حتی اگر آن خواسته‌ها، اموری جزئی هم باشند:وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ عَمَّا جاءَكَ مِنَ الْحَقِّ (مائده، ۴۸)وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ (مائده، ۴۹) وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ (شوری، ۱۵)دسته دوم: آیات توصیفی: آیاتی که به توصیف نتایج و پیامدهای اجتماعی و سیاسی کرنش دربرابر دشمنان می‌پردازد. در مجموع سه نوع پیامد بسیار منفی و خطرناک برای هرگونه تبعیت از خواسته‌های دشمنان و کرنش در برابر تقاضاها و تمایلات آنان ذکر شده است:یک. کرنش دربرابر خواسته‌های دشمنان، ظلم است و خسارت محض؛ (هم برای خود کرنش‌ کنندگان و هم برای جامعه اسلامی)؛وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمينَ‌ (بقره، ۱۴۵)
دو. کرنش دربرابر خواسته‌های دشمنان، موجب محروم شدن از نصرت الهی می‌شود: وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ؛ (بقره، ۱۲۰)وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا واق؛‌ (رعد، ۳۷)یعنی آن وعده‌هایی که خدای متعال به صورت قطعی مبنی بر نصرت و یاری مؤمنان بیان کرده است (وَ لَیَنصُرَنَّ اللَهُ ‌مَن یَنصُرُه)، مربوط به جایی است که مؤمنان اهل استقامت و مقاومت باشند؛ و دربرابر خواسته‌های دشمنان، هیچگونه تمکینی نداشته باشند. حتی اگر آن خواسته مربوط به این باشد که به آنها قول داده شود که مثلا سراغ بمب اتم نمی‌رویم یا فلان سطح از غنی‌سازی را انجام نمی‌دهیم. سه. کرنش دربرابر دشمنان، موجب نابودی کامل و بلعیده شدن توسط دشمنان دین خواهد شد. موجب «مرگ ذلیلانه» و یا «زندگی ذلیلانه» خواهد شد:إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعيدُوكُمْ في‌ مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَدا (کهف، 20) به درستی که اگر بر شما چيره شوند، سنگسارتان می‌کنند يا اينکه شما را به آيين خويش باز می‌گردانند؛ و در آن صورت هرگز روی رستگاری را نخواهيد ديد.»دسته سوم: آیاتی که به پیامدهای تکوینی پیروی از خواسته‌های مشرکان و کرنش در برابر امیال و اهواء آنها اشاره می‌کنند:وَ لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فيهِنَّ‌ (مؤمنون، ۷۱)
06:59 - 11 تیر 1405

1 إعادة النشر2 التفاعل
48٫5k من المشاهدات


1 الإجابة

@user1709101682304791587منذ 4 ساعات
تعليقًا على
بله باید در برابر دشمنان ایستادگی کرد،