جانم فدای «ایران اسلامی»
برخی گمان میکنند تنها راه مقابله با دشمن و تنها راه حفظ اتحاد و انسجام کشور، تمرکز بر عنصر «ملیت» و «ملیگرایی» است! البته ملیت و ملیگرایی مهم است. اسلام هم حب الوطن را یکی از ارزشهای مثبت دانسته است. اما ملیگرایی بدون توجه به روح و معنا و ایمان و تعهد دینی، یک پوسته شکننده است. ملیت بدون ایمان دینی، یک ظرف میانتهی است که با کوچکترین ضربه، در هم فرو میریزد.بسیار گفتهاند و به درستی هم گفتهاند که ملیگرایی اعراب، از شدیدترین و قویترین انواع ملیگرایی در دنیا است. تعهد آنها به «عربیت» از قویترین و شدیدترین تعهدهاست. اما همین اعراب وقتی نسلکشی مردم غزه و فلسطین را میبینند، نه تنها هیچ اقدامی نمیکنند؛ بلکه دولتهای آنها در صدد انعقاد پیمان دوستی با اسرائیل غاصب هم بر میآیند! همین اعراب وقتی آمریکا و انگلیس و کشورهای اروپایی به عراق حمله کردند، نه تنها به یاری مردم عراق نیامدند! بلکه خاک کشورهای خود را هم برای حمله به عراق، در اختیار نیروهای متجاوز آمریکایی و انگلیسی قرار دادند! حتی مردم عراق به هنگام تهاجم آمریکا و انگلیس به خاک کشورشان، هیچ اقدامی برای محافظت از ملیت خود نکردند!راز مسأله در چیست؟ راز مسأله در این است که عنصر ملیت و ملیگرایی فقط زمانی اثر میگذارد، که اولاً با عنصر ایمان دینی و عنصر مقاومت مکتبی همراه باشد و ثانیاً، یک حکومت دینی و اسلامی و متعهد و مقاوم برقرار باشد.
ملیت صرفاً یک ظرف است، انسجام و قوت و اقتدار آن وابسته به مظروف آن است. مطالعه تاریخ دویست سال اخیر ایران نشان میدهد ظرف ایران تنها زمانی که با مظروفی مثل ولایت و ولایتمداری پر شده، توانسته است عزت و شرافت و اقتدار پیدا کند و در برابر حملات مکرر و جنگهای مستمر قریب به پنجاهساله استکبار جهانی نه تنها مقاومت کند که پیروز شود.کلماتی چون «ایران خدایی»، «صحن امام رضایی»، «ایران عاشورایی»، «حرم آل پیغمبر»، «کشور ساقی کوثر»، «لشکر فاتح خیبر»، «حریم رضا»، «صحن وسیع حرم حسین»، «آیینه نور خدا» و «خانه اهل ولا»، که در شعارهای این شب و روزهای مردم حاضر در خیابان و نیروهای نظامی جانبرکف هوایی و دریایی ارتش و سپاه پاسداران گفته میشود، تعابیری گویا از اتحاد ظرف و مظروف در ایران پس از انقلاب است. خدا رحمت کند سلیمانی حکیم را که در تعریف «مدافعان حرم» چقدر زیبا فرمود: «جمهوری اسلامی حرم است». آری با چنین نگاهی به ایران اسلامی است که مردم ما حاضرند همه هستی خود را فدای آن کنند. با چنین نگاهی به ایران اسلامی است که وقتی پلها و زیرساختهای کشور تهدید میشود زن و مرد ایرانی همراه با فرزندان خود، روی پلها میروند و در کنار زیرساختها زنجیره انسانی درست میکنند. چون دفاع از آب و خاک ایران را دفاع از حریم حرم اهل ولاء و جان دادن در راه دفاع از حریم حرم اهل ولاء را از بهترین انواع مرگ میدانند.اساساً، بر اساس نظام ارزشی اسلام، ما زمانی میتوانیم بگوییم «جانم فدای ایران» که منظورمان از ایران، «ایران خدایی»، «ایران عاشورایی» و «خانه اهل ولاء و حریم رضا» باشد.
08:44 - 19 اردیبهشت 1405
