رضوان الله تعالی علیهرحمت و خشنودی خداوند رحمان و کریم بر ایشان بادرضوان الله تعالی عليهم جميعاًرحمت و خشنودی خداوند رحمان و کریم بر همه شهدای عزیزمان باداللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وآلِ مُحَمَّد وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْشهادت اجر خوبان جهان استخدایا اجر این خوبان بیفزاشهادت با شریفان خورده …نمایش بیشتر
صاحب جمله «دوست دارم کفنم پرچم ایران باشد» کیست؟
پرچم برای بسیاری یک نماد است، برای برخی یک مفهوم، اما برای او آرزوی آخرین لحظات. این پرچم سهرنگ بود که میخواست تا ابد در آن آرمیده باشد. خلبانی که آسمانهای دشوار را درنوردیده بود و خطرناکترین مانورها را انجام داده بود، ساده و بیآلایش، تنها یک درخواست داشت؛ اینکه پرچم کشورش، وطنش، کفن او شود.
خبرگزاری فارس - اردبیل: در روز گرامیداشت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران که مصادف با نوزدهم دیماه بود، نگاهها به آسمان و مردان بلندپروازی دوخته میشود که مرزهای میهن را در امنیت نگاهداشتهاند. در میان این قهرمانان، نام شهید سرلشکر خلبان غفور جدی اردبیلی چون ستارهای درخشان میدرخشد. او متولد سال ۱۳۲۴ در اردبیل بود و پس از اتمام تحصیلات، با عشق به پرواز، راهی دانشکده خلبانی نیروی هوایی ارتش شد. دوره مقدماتی پرواز را با موفقیت پشت سر گذاشت و در اواخر سال ۱۳۴۸ برای تکمیل دانش و مهارتهای پروازی به ایالات متحده اعزام گردید.دوره آموزش در آمریکا علاوه بر دانش پروازی، فصل جدیدی در زندگی شخصی او گشود. در سال ۱۳۵۱ با خانم مرین نامور، دختر یک سناتور سرشناس آمریکایی، ازدواج کرد که ثمره این پیوند دو پسر بود. نقطه اوج حضور او در آمریکا، شرکت داوطلبانه در خطرناکترین مانور هوایی جهان معروف به "چهارراه مرگ" در روز نیروی هوایی آن کشور بود. او به نمایندگی از ایران در حضور زبدهترین خلبانان جهان حاضر شد. با وجود هشدار برج مراقبت به دلیل جوانی و مخاطرات بسیار بالا، مهارت و شجاعت مثالزدنی او، اجرای بینظیر و موفقیتآمیز این مانور را به همراه داشت.
پیشنهاد جذب از سوی آمریکا و پاسخ غرورآفرین پدر وطنپرست
پس از این نمایش خیرهکننده و اعطای نشان وینگ خلبانی، نیروی هوایی ایالات متحده برای جذب این استعداد درخشان اقدام کرد. آنها حتی رضایت نیروی هوایی ایران را جلب نمودند و تنها منتظر موافقت خانواده شهید جدی بودند. اما هنگامی که با پدر غفور تماس گرفتند، پاسخ قاطع و میهندوستانه او تاریخساز شد: "من فرزندم را برای میهنم پرورش دادهام!" این جمله کوتاه، عمق تعهد و عشق به خاک ایران را در این خانواده اصیل به نمایش گذاشت. غفور جدی با وجود همه پیشنهادات، راه بازگشت به وطن را برگزید.وی در سال ۱۳۵۰ به ایران بازگشت و به پایگاه هفتم شکاری شیراز منتقل شد. کتاب پروازهای او پیش از جنگ، حاکی از همپروازی با بزرگانی چون شهیدان سرهنگ جواد فکوری و سرتیپ علیرضا یاسینی و امیر فرجالله براتپور است. در اردیبهشت ۱۳۵۲ بهپاس شجاعتش، سه ماه مرخصی تفریحی در آمریکا به او پیشنهاد شد، اما او از این سفر صرفنظر کرد و بهجای آن، گواهینامه خلبانی هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ را دریافت نمود. با آغاز جنگ تحمیلی، برخی دوستانش او را به ترک ایران تشویق کردند، اما پاسخش حماسهساز بود: "این همه هزینه در زمان صلح برای تفریح ما خرج نشده، ما برای چنین روزهایی تربیت شدهایم."
حضوری فعال در دفاع مقدس و شهادت در آسمان میهن
با شروع جنگ، شهید جدی که سمت فرماندهی بازرسی و امنیت پرواز پایگاه ششم شکاری بوشهر را بر عهده داشت، فعالانه وارد صحنه نبرد شد. او در تنها ۴۵ روز ابتدایی جنگ، ۸۰ پرواز جنگی خطرناک را در کارنامه خود ثبت کرد. سرانجام در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۵۹، در جریان یک مأموریت بر فراز خاک عراق، هواپیمای فانتوم او مورد هدف پدافند دشمن قرار گرفت. این خلبان رشید پس از اصابت، ۵۰ کیلومتر در خاک ایران پرواز کرد تا جانباختن در آسمان وطن را بر سقوط در خاک دشمن ترجیح دهد و به شهادت رسید. او پیش از شهادت به مادرش گفته بود: "مادر جان، قبل از هر مأموریت، دور حرم امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) چرخی میزنم."شهادت او موجی از اندوه و افتخار را در کشور بهویژه زادگاهش اردبیل ایجاد کرد. مردم غیور اردبیل، خبر شهادتش را که شنیدند، بسیاری با پای پیاده به استقبال پیکر مطهرش شتافتند. تشییعی باشکوه، همزمان با ایام محرم، در اردبیل برگزار شد و شهر یک هفته عزای عمومی اعلام کرد. پدرش در واکنش به این واقعه گفت: "امانتی بود دست ما که خداوند آن را پس گرفت." امامجمعه اردبیل شخصاً پیکر او را غسل داد و بر آن نماز خواند. وصیت او نیز متعهدانه بود: "دوست دارم کفنم پرچم ایران باشد."
تجلیل مقامات و جاودانه شدن نام شهید در تاریخ و شهر
شهادت او توسط حضرت امام خمینی (ره) و فرماندهان ارشد نظامی تسلیت گفته شد. شهید سرتیپ خلبان جواد فکوری، فرمانده وقت نیروی هوایی، در دیدار با خانواده این شهید بزرگوار اشک ریخت و از خاطرات خوبش با جدی گفت. به پاسداشت رشادتهایش، یکی از بهترین خیابانهای اردبیل به نام او مزین گردید و تندیسی به یادبودش نصب شد. امیر سرتیپ چیت فروش در مراسم کلیدخوردن نصب تندیس، بر لزوم ماندگار کردن راه شهیدان بهعنوان چراغ راه آیندگان تأکید کرد.سرلشکر خلبان شهید غفور جدی اردبیلی، امروز نهتنها یک قهرمان نیروی هوایی که نمادی کامل از وفاداری به میهن، شجاعت بینظیر و عمق ایمان است. داستان زندگی او، از آموزش در آمریکا تا رد پیشنهاد جذب و نهایتاً شهادت در راه دفاع از خاک ایران، روایتی فراموشنشدنی از یک فرزند برومند این مرزوبوم است. در روز نیروی هوایی، یاد و خاطره او و همه شهیدان این نیروی رشید، گرامی و راهشان پررهرو باد.
09:13 - 20 بهمن 1404