اینجا پرچمها حریف میطلبند!
حضور بیش از ۳ ساعت در مصلای تهران و گوش سپردن به نالههای بلند شده و فریادهای سربه آسمان کشیده، این موضوع را به خوبی نشان میدهد که آنچه از دل و جان بر میآید، واژه خونخواهی است.
.خبرگزاری فارس ـ کرمان، اینجا، چهرهها حرف میزنند و پرچمها ... چشمها خطونشان میکشند و زبانها رجز میخوانند.. مصلای تهران را میگویم، تا چشم کار میکند، پرچم خونخواهی بلند است و طنین انتقام در فضا میپیچد. تا قبل از اینکه اجتماع مردم را ببینم، فکر میکردم آنها خیلی غمگیناند، اما چشمها و چهرهها چیز دیگری را فریاد میزند.اینجا فقط پرچم سرخ برافراشته نیست، چشمها هم کاسه خون شده و گونههای قرمز شده نیز نشان از التهاب درون دارد. حضور سرخفام مردمی نشان میدهد داغداران امام شهید، از خشم لبریزاند، صد و بیست و چهار شب حضور در خیابان و فریاد یا لثاراتالخامنهای نتوانسته آن را از بین ببرد و حتی این خشم مقدس را کمی کنترل کند.حضور بیش از ۳ ساعت در مصلای تهران و گوش سپردن به نالههای بلند شده و فریادهای سربه آسمان کشیده، این موضوع را به خوبی نشان میدهد که آنچه از دل و جان بر میآید، واژه خونخواهی است.مردم تا فرصتی پیدا میکنند، متحد میشوند و واژه انتقام را سر میدهند، فقط کافیست برنامهای تمام شود و برنامه دیگری بخواهد آغاز شود، سکوت بین آن را مردم پر میکنند و خواسته اصلیشان را خودجوش فریاد میزنند.برخی مداحان و سخنوران نیز بحث را به همین مسیر کشیده و مشت دستها را به قصد خونخواهی بالا میآوردند و مراسم را به اوج میرسانند.
هر مصاحبهای به انتقام ختم میشود، هر جملهای از هر زبانی که بیان شود، فحوایش قصاص است و کلمه خونخواهی به اندازه افراد حاضر در مصلا شنیده میشود.دستنوشتهها هم حول همین محور میچرخد، امامکشی برای ملت سنگین بوده و متنهایی با دستخطهای مختلف نشان میدهند هنوز نتوانستهاند بپذیرند کسی رهبر آنها را شهید کرده و راست راست میچرخد و زبان به رجز باز میکند.یک عمر شنیدهاند هر خونی خونبهایی دارد و امام شهیدشان هم به آنها اطمینان داده، دوران بزن و در رو تمام شده است. حالا با توجه به قدرتی که در کشورشان احساس میکنند و ایمانی که در پنجههای قوی دلاورمردانشان میبینند، بر این باور هستند که میشود به این مهم دست یافت تا دوران امامکشی و جسارت زدن رهبر و سر نظام برای همیشه برچیده شود.
۴۱ MB
۳ MB
23:51 - 13 تیر 1405
