از تهدید تا «شوخی» وقتی قدرت ایران، ترامپ را لوده می‌کند

ترامپ را هرچه بیشتر نگاه می‌کنم، بیشتر به یک نکته می‌رسم؛ گاهی بزرگ‌ترین ترک در تصویر یک قدرت، نه از بیرون، که از رفتار خودِ صاحب آن تصویر ایجاد می‌شود.
ترامپ؛ از ادعای هرمز تا «شوخی» و ایران؛ از ایستادگی تا قدرتترامپ را هرچه بیشتر نگاه می‌کنم، بیشتر به یک نکته می‌رسم؛ گاهی بزرگ‌ترین ترک در تصویر یک قدرت، نه از بیرون، که از رفتار خودِ صاحب آن تصویر ایجاد می‌شود.رئیس‌جمهور آمریکا ابتدا از شکست ایران می‌گوید و بعد اعلام می‌کند به‌زودی تنگه هرمز را قلمرو آمریکا خواهد کرد؛ حرفی که نه با جغرافیا سازگار است، نه با حقوق بین‌الملل و نه حتی با واقعیت میدانی. چند ساعت بعد، از کاخ سفید توضیح می‌رسد که ترامپ در واقع شوخی کرده و چنین موضوعی اصلاً با مشاورانش مطرح نشده است.برای ما ایرانی‌ها، این جنس شوخی چندان خنده‌دار نیست. در فرهنگ ما، کسی که مدام حرف‌های بزرگ و عجیب می‌زند و وقتی جدی گرفته نمی‌شود، پشت عبارت «شوخی کردم» پنهان می‌شود، بیشتر «لوده» به نظر می‌رسد تا قدرتمند.عجیب‌تر آنکه همین رئیس‌جمهور، پیش‌تر درباره نام تاریخی خلیج فارس هم رفتاری از همین جنس نشان داده بود؛ انگار می‌شود با یک دستور سیاسی، تاریخ و جغرافیا را هم عوض کرد.اینها شاید برای مخاطب سیاسی آمریکا خوراک رسانه‌ای باشد، اما برای ایرانی‌ای که تاریخ و سرزمینش را می‌شناسد، بیشتر شبیه نمایش است.حتی رفتارهای پیرامونی ترامپ هم گاهی همین تصویر را کامل می‌کند؛ ماجرای انتقال مخفیانه او به هواپیمایی کوچک‌تر در جریان سفر ترکیه و باقی ماندن خبرنگاران در هواپیمای قبلی، آن‌قدر عجیب بود که رسانه‌ها درباره نحوه مدیریت و اطلاع‌رسانی کاخ سفید پرسش‌های جدی مطرح کردند.
در همین روزها، سخنگوی کاخ سفید، کارولین لیویت، نیز اعلام کرده در پایان اوت از سمت خود کنار می‌رود؛ دلیلی که رسماً برای آن اعلام شده، تمرکز بیشتر بر خانواده است و نمی‌توان استعفا را به ماجرای هواپیما نسبت داد.اما پشت همه این حاشیه‌ها، یک واقعیت مهم‌تر وجود دارد.ترامپ هرچه بلندتر از شکست ایران حرف می‌زند، مسئله ایران همچنان روی میز اوست. هرچه بیشتر از کنترل هرمز می‌گوید، هنوز بازگشایی همین تنگه یکی از گره‌های اصلی مذاکرات است و امروز هم گزارش‌ها از افت شدید عبور کشتی‌ها حکایت دارد.این همان جایی است که باید میان قدرت واقعی و نمایش قدرت تفاوت گذاشت.و شاید برای منِ ایرانی، این رفتارها یک حس دیگر هم دارد؛ هرچه بیشتر به این هیاهو نگاه می‌کنم، بیشتر به عظمت رهبر شهیدمان، صلابت و تدبیر او و نیز به قدرت تصمیم‌گیری رهبر جوانمان، امام سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای، فکر می‌کنم. می‌دانم قیاس از اساس دقیق نیست، اما ذهن آدم گاهی ناخواسته مقایسه می‌کند.وقتی یک‌سو برای اثبات قدرت مدام صدا را بلندتر می‌کند و سوی دیگر وزن خود را با آرامش نشان می‌دهد.گاهی برای دیدن قدرت، کافی است به رفتار طرف مقابل نگاه کنیم.برای آگاهی بیشتر از مسائل زنان، خانواده و تربیت فرزند╭━━⊰:crescent_moon:⊱━━╮:id: ‎@zanannews_ir╰━━⊰:crescent_moon:⊱━━╯
11:48 - 26 مرداد 1405