۲۸ صفر؛ آغاز غربت اهلبیت (ع)
بیست وهشتم صفر، یکی از سنگینترین روزهای تاریخ اسلام است؛ روزی که آسمانِ مدینه و جانِ مؤمنان، دو مصیبت بزرگ را یک جا تجربه کرد: رحلت جانگداز پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی (ص) و شهادت مظلومانهٔ سبط اکبر ایشان، امام حسن مجتبی (ع).
با رحلت رسول خدا (ص)، وحی بر زمین فرود آمد و آسمانها برای همیشه بر فقدان امینِ وحی گریستند. پیکر پاک پیامبری که رحمتِ عالمیان بود، در خانهٔ دخترش حضرت زهرا (س) آرام گرفت و امت، در نخستین آزمون بزرگ پس از پیامبر، راهی دیگر برگزید؛ اما خاندان رسالت هرگز از مسیر حق عدول نکردند و با صبر و استقامت، پرچم هدایت را به دستان امین سپردند.چند سال بعد، در همین روز، دومین امام شیعیان، حضرت امام حسن مجتبی (ع)، که صبر و صلح او با دشمنان، درسِ ماندگارِ «مدارا در عین عزت» بود، با توطئه و زهرِ دشمنان اسلام به شهادت رسید. او که کریمِ اهلبیت و سید جوانان اهل بهشت بود، در حالی به دیدار حق شتافت که جز اندکی از یاران، کسی قدر او را ندانست و غربتِ آل رسول، روزبهروز عمیق تر شد تا در کربلا به اوج رسید.پیام این روز برای ما:۱. وفاداری به رسالت: ما ادامه دهندگان راه پیامبر (ص) و امامان معصوم (ع) هستیم و باید در گفتار و کردار، سیرهٔ آن بزرگواران را زنده نگه داریم.۲. صبر و استقامت: امام حسن (ع) به ما آموخت که عزت امت، گاهی در صلحِ آگاهانه و گاهی در قیامِ خونین است؛ اما در هر دو مسیر، هدف یکی است: حفظ اسلام ناب.۳. غفلت زدایی: ۲۸ صفر پایان دههٔ آخر صفر و فرصتی برای مرور این حقیقت است که «مظلومیت اهلبیت» محدود به عاشورا نیست؛ از غدیر تا غربت، مسیرِ پر از آزمون امت بود.امروز که در آستانهٔ پایان ماه صفر و آغاز ماه ربیع الاول هستیم، در مساجد، حسینیهها و محافل عزاداری شهرستان کوهدشت و سراسر کشور، یاد این مصیبتها را گرامی میداریم و با آرمانهای اهلبیت (ع) تجدید پیمان میکنیم.«إِنّا للهِ وَ إِنّا إِلَیهِ راجِعُونَ»اللهم عجّل لولیک الفرج و اجعلنا من انصار الحق و اتباع اولیائک
20:24 - 21 مرداد 1405
12٫2k بازدید