موشکهای ایران چگونه تبعیض در داخل اسرائیل را آشکار کرد؟
مردمان شهرهای عربی-فلسطینی در داخل سرزمینهای اشغالی بدون پناهگاه و فاقد هرگونه زیرساختهای حفاظتی بهحال خود رها شدهاند تا چهرهای دیگر از تبعیض در اسرائیل نمایان شود.
گروه فارس پلاس: حملات موشکی ایران به سرزمینهایاشغالی تنها شکنندگی جبهه داخلی این رژیم، بهویژه عدم آمادگی برای مقابله با چنین شرایطی را آشکار نکرد، بلکه نژادپرستی و تبعیض این رژیم را هم آشکار ساخت.درحالیکه شهرهای صهیونیستنشین از سامانههای پدافندی و وجود پناهگاهها در شرایط اضطراری بهرهمیبرند، شهرهایعربنشین و در حاشیه بهویژه شهرهایی که یهودیان شرقی و آفریقایی در آنها زندگی میکنند، فاقد چنین امکاناتی هستند و بهحال خود رها شدهاند.اغلب این شهرها یا اصلا فاقد پناهگاه هستند و یا اگر پناهگاهی دارند، فاقد معیارها و استانداردهای لازم است، این درحالی است که همین پناهگاهها هم به اندازه کافی وجود ندارد. کمبود پناهگاه حتی در شهرهای بزرگ اسرائیل مانند تلآویو نیز مشاهده میشود. بیانیههای فرماندهی جبهه داخلی اسرائیل تأکید میکند، 40 درصد ساکنین شهر تلآویو بههیچگونه ابزار حمایتی و امنیتی دسترسی ندارند.براساس برآوردهای مرکز تحقیقات کنست، تنها 12 هزار پناهگاه عمومی در سرزمینهایاشغالی وجود دارد که نیمی از آنها قابل استفاده در شرایط فوقالعاده نیستند.همچنین در سراسر زمینهایاشغالی فقط 700 هزار اتاق مستحکم در واحدهای مسکونی مدرن و 20 هزار پناهگاه مشترک در 480 هزار واحد مسکونی وجود دارد که بههیچعنوان جوابگوی نیازهای جمعیتی در شرایط فوقالعاده را نمیدهد. فاجعه طمره
این وضعیت فاجعهبار جامعه اعراب در داخل خط سبز است که دو میلیون فلسطینی را دربرمیگیرد. در هیچیک از شهرهای عربی اسرائیل پناهگاهی عمومی وجود ندارد و ساکنین آن حتی از ابتداییترین وسایل حفاظتی محروم هستند.شهر «طمره»، یکی از این شهرهاست که چهره تبعیض در اسرائیل را آشکارا به نمایش میگذارد. «محمد برکه»، رئیس کمیته عالی پیگیری و «مازن غنیم»، رئیس شوراهای شهرهای عربی اسرائیل پس از اصابت یکی از موشکهای ایران به طمره، بهشدت تبعیض اعمالشده رژیم اسرائیل علیه این شهر را بهخاطر نبود هرگونه امکانات و زیرساختهای امنیتی محکوم کردند.مسئولان طمره با تأکید بر اینکه، این شهر فاقد هرگونه پناهگاه است، خاطرنشان کردند، این بدینمعناست که مرگ و زندگی مردم برای رژیم هیچاهمیتی ندارد، در غیر اینصورت اینگونه در برابر فاجعهای که شهر با ان مواجه شد، برخورد نمیکردند.مسئولان شهر نبود پناهگاه و هرگونه امکانات حفاظتی را نه به خاطر سهلانگاری در ارائه تجهیزات حفاظتی و امنیتی، بلکه اقدامی عامدانه، بهعنوان بخشی از سیاست تبعیض هدفمند رژیم بین ساکنین سرزمینهای اشغالی توصیف کردند.
شهر باقه غربی محروم از حتی یک پناهگاه
اوضاع در شهر «باقه غربی» نیز بهتر از طمره نیست و 33 هزار نفر جمعیت شهر در مجتمعهای مسکونی آپارتمانی زندگی میکنند که بیش از نیمی از آنها حتی یک اتاق ایمن هم ندارد.شهردار باقه غربی میگوید: «اسرائیل بارها درخواستهای شهرداری برای تخصیص بودجه جهت ساخت پنج پناهگاه عمومی و ده منطقه مستحکم در محلههای مختلف شهر را رد کرده است.»نبود پناهگاه و مناطق امن باعث شده، شهرداری باقه مدارس و ساختمانهای اداری شهر را به پناهگاههای عمومی تبدیل کند.
نقب بدون سرپناه
اما در «نقب»، جنوب سرزمینهایاشغالی اوضاع از این هم وخیمتر است. دهها هزار فلسطینی در روستاهای بهرسمیتشناختهنشده توسط رژیم زندگی میکنند که اصلا فاقد هرگونه خدمات زیرساختی، مدارس، سرپناه یا حتی جادههای آسفالته است، بههمیندلیل در جریان حملات اخیر، ساکنین این مناطق در خودروها، کانتینرها یا زیر پلها پناه میگیرند.«فیروز العتایقه»، از مسئولان منطقه نقب میگوید که مردم بهدلیل نبود اماکن امن و حفاظت شده که میبایست رژیم آنها را برای آماده و مهیا میکرد، به روشهای ابتدایی و اولیه از جمله حفر خندق و تونل زیر زمینی رویآوردهاند و این روش بسیار خطرناکی است، چون در صورت اصابت موشکها به آنها فاجعهای بزرگ بهبار خواهد آورد.
حملات موشکی ایران بُعدی دیگر از چهره تبعیضآمیز و نژادپرستانه اسرائیل نه تنها در قبال عربهای فلسطینی ساکن خط سبز، یعنی داخل سرزمینهایاشغالی، بلکه در قبال شهروندان خود را بهتصویر میکشد. رژیمصهیونیستی حتی در داخل جامعه خود نیز شهروندان خود را درجهبندی میکند، درحالیکه به یهودیان اروپایی و آمریکایی بهعنوان شهروندان درجه یک در این رژیم نگریسته میشود که از همه امتیازات و امکانات برخوردار هستند، یهودیان اروپای شرقی، یهودیان خاورمیانه و سرانجام یهودیان آفریقایی درجات بعدی شهروندی در اسرائیل قرار میگیرند.
13:01 - 26 خرداد 1404