مهاجران در ظهر عاشورا؛ یک دست، یک صدا، یک دل در حیرتِ «بیر اَلی دوش»
مردم شهر مهاجران در ظهر عاشورا، آیینی را زنده میکنند که نه در هیچ جای ایران، که فقط در کوچههای این شهر باستانی نفس میکشد. «بیر اَلی دوش»؛ یعنی سینهزنی تکدستی با نظمی حیرتانگیز، سنتی که سینهبهسینه از پدران رسیده است.
به گزارش خبرگزاری فارس از بهار، آیین سینه زنی سنتی «بیر اَلی دوش» در روز عاشورا، جلوهای متفاوت و تأثیرگذار از عزاداری حسینی را در شهر مهاجران به نمایش میگذارد؛ آیینی که با ثبت ملی در سال ۱۳۹۸، به عنوان یکی از رسوم کهن و شاخص این منطقه شناخته میشود.در ظهر عاشورا، مهاجران رنگ و بویی دیگر میگیرد. در این آیین، دستههای عزاداری با نظم و هماهنگی خاص، به صورت حلقهوار گرد هم میآیند و با سینهزنی تکدستی و فریاد «جان سنه قربان حسین»، ارادت خود را به سید و سالار شهیدان ابراز میکنند.«بیر اَلی دوش» که به معنای سینهزنی تکدستی است، آیینی ریشهدار و دیرینه در میان مردم این دیار به شمار میرود؛ رسمی که بنا بر روایت اهالی، از گذشتههای دور به یادگار مانده و نسل به نسل منتقل شده است.حاضران، با چشمانی اشکبار و زمزمه ذکر «جان سنه قربان حسین» بر تداوم این سنت تأکید میکند؛ عبارتی که به باور عزاداران، خلاصهای از مفهوم و پیام این آیین است.این آیین از پدران و نیاکان به یادگار مانده و هر سال در ظهر عاشورا، از کودک تا سالمند، همگی در کنار یکدیگر در این مراسم حضور مییابند.هماهنگی و نظم در حرکت عزاداران به گونهای است که هر بینندهای را تحت تأثیر قرار میدهد و با ذکر نام سرداران و یاران کربلا از سوی مداح، ضرباهنگ سینهزنی شدت بیشتری میگیرد.این آیین معنوی تا اذان ظهر ادامه دارد و در خلال آن، زمزمه روضه، اشک عزاداران و فضای حزنانگیز مراسم، حال و هوایی خاص به شهر مهاجران میبخشد.
آیین «بیر اَلی دوش» امروز به نمادی از همبستگی، عشق و ارادت مردم مهاجران به فرهنگ عاشورا تبدیل شده است؛ آیینی که در آن، شور و شعور حسینی در قالب نظمی مثالزدنی جلوهگر میشود.#عزاداری #عاشورا #بیر_الی_دوش#سینه_زنی_سنتی
۲۲ MB
.
۳۲ MB
.
۱۰ MB
12:17 - 4 تیر 1405
