این معلم سورشجانی خانهاش را کلاس درس کرد
مدرسهها تعطیل شد، کلاسها مجازی. خیلی از بچهها پشت صفحه گوشی جا ماندند. اما ارسلان حسنزاده، آموزگاری با ۳۵ سال سابقه در دبستان میثاق سورشجان، تعطیلی را قبول نکرد. از ۱۵ فروردین، خانه شخصیاش را به کلاس درس تبدیل کرد.
خبرگزاری فارس، چهارمحال و بختیاری| سورشجان، یکی از شهرهای بام ایران، این روزها حال و هوای دیگری دارد. صبحها که میشود، جای خالی زنگ مدرسه را صدای قدمهای بچهها پر میکند. نه در راه مدرسه، که در راه خانه معلمشان. خانهای که کلاس شده است. معلمی با ۳۵ سال تجربه، تصمیم گرفته است یادگیری را به خانههای بچهها نبرد، که بچهها را به خانه خودش بیاورد. رایگان و عاشقانه. معلمی از تبار آنهایی که هیچوقت دست از تعلیم برنمیدارند. مدارس تعطیل شد. کلاسها به گوشیها و لپتاپها پناه بردند. اما برای بعضی از بچهها، این مجازی شدن به معنای فراموش شدن بود. یادگیری کم شد، انگیزه کم شد، دلها هم از هم دور شدند.اما در سورشجان مرکز بخش لاران در شهرستان شهرکرد از توابع استان چهارمحال و بختیاری، یک معلم تصمیم متفاوتی گرفت.ارسلان حسنزاده، آموزگار دبستان میثاق سورشجان، با ۳۵ سال سابقه تدریس، وقتی دید یادگیری دانشآموزانش در فضای مجازی کاهش پیدا کرده است، دست به کار شد. منزل شخصی خودش را به کلاس درس تبدیل کرد. رایگان و بدون هیچ چشمداشتی.از ۱۵ فروردین تا امروز؛ کلاس درس در خانه معلماز پانزدهم فروردینماه ۱۴۰۵، صبح به صبح، دانشآموزان کلاس چهارم مدرسه میثاق سورشجان، به جای آنکه پشت گوشی یا لپتاپ بنشینند، راهی خانه معلمشان میشوند. آنجا، در خانه معلم که جای تخته و گچ را برایشان پر کرده، درس میخوانند.معلمشان با حوصله و عشق، همان چیزهایی را میآموزد که در کتابهای درسی است. اما فرقش این است که یادگیری، دوباره حضوری شده است؛ دوباره زنده شده است؛ دوباره با دل و جان همراه شده است.
پیامبر (ص) فرمود: «خَیْرُکُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ وَ عَلَّمَهُ»؛ بهترین شما کسی است که قرآن را یاد بگیرد و به دیگران بیاموزد. (صحیح بخاری، حدیث ۵۰۲۷)، این معلم، چه در کلاس مجازی، چه در خانه خودش، مشغول تعلیم و آموزش است. او مصداق زنده این حدیث شریف است.۳۵ سال سابقه، یک عمر تعهدحسنزاده ۳۵ سال است که پشت تخته سیاه میایستد و با دانشآموزانش نفس کشیده است. تعطیلی مدارس نتوانست او را از مسیرش منحرف کند. مجازی شدن نتوانست عشق او به تدریس را کم کند. او با دستان خود، خانهاش را به کلاس درس تبدیل کرده است. بدون اینکه منتظر کمک از جایی باشد. بدون اینکه از کسی پول بگیرد.امام علی (ع) میفرماید: «مَنْ عَلَّمَنِي حَرْفًا فَقَدْ صَيَّرَنِي عَبْدًا»؛ هر کس یک حرف به من بیاموزد، مرا بنده خود کرده است. (تصنیف غرر الحکم، ص ۴۰۰). شاگردان این معلم سورشجانی، هر کدام، بنده محبت و عشق او شدهاند.
معلمی که تمام نمیشود...روز معلم امسال، با همه سالهای قبل فرق دارد. ما معلمانی را میبینیم که از کلاس مجازی به کلاس حضوری در خانه خودشان کوچ کردهاند. از پشت گوشی و لپتاپ به پشت نیمکتهای خانگی. آنها نگذاشتهاند یادگیری تعطیل شود. نگذاشتهاند عشق به علم و دانش، قربانی تعطیلی مدرسهها شود.ارسلان حسنزاده، آموزگار دبستان میثاق سورشجان، یکی از همین معلمان است. با یک خانه که کلاس شده، با شاگردانی که مدیون عشق او هستند. خداوند در قرآن میفرماید: «هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ»؛ آیا پاداش نیکی جز نیکی است؟ پاداش این معلم نیکوکار، جز نیکی و رضایت الهی و دلی پر از آرامش، چیز دیگری نیست.
16:50 - 12 اردیبهشت 1405
