قاب‌های دیده‌نشده از حضور سردار غلامرضا سلیمانی در دوران دفاع مقدس
در سال‌های حماسی دفاع مقدس، سردار حاج غلامرضا سلیمانی، نه تنها به عنوان یک فرمانده شجاع، بلکه به عنوان الگویی از اخلاص و خودسازی در جبهه‌ها درخشید. او که از ابتدای جنگ تحمیلی، با عشق به وطن و آرمان‌های انقلاب، خود را وقف دفاع از میهن کرد، در قلب نبردهای سنگین، حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت.
به گزارش خبرگزاری فارس از شهرکرد، حاج غلامرضا سلیمانی، از همان روزهای نخستین جنگ در سال ۱۳۵۹، در خط مقدم نبرد حضور یافت. جبهه‌های آبادان-ماهشهر و شوش، شاهد رشادت‌های او در قالب تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم و به ویژه گردان امام سجاد (ع) بود. او با تشابهی در مرام و مشی با حاج قاسم سلیمانی، روحیه جهادی و تعهد انقلابی خود را در سخت‌ترین شرایط به اثبات رساند.
پس از پایان جنگ، دوران مسوولیت‌های سنگین‌تر برای سردار سلیمانی آغاز شد. او سکان هدایت تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم را بر عهده گرفت و سپس به عنوان فرمانده تیپ ۵۷ ابوالفضل (لرستان) و سپاه لرستان منصوب شد.
تجربیات گرانبهای او در دفاع مقدس، او را به عنصری کلیدی در ساختار سپاه تبدیل کرد، تا جایی که جانشینی شهید حاج قاسم سلیمانی در لشکر ۴۱ ثارالله و سپس فرماندهی لشکر ۱۹ فجر (استان فارس) را بر عهده گرفت.
نقطه عطفی دیگر در کارنامه سردار سلیمانی، فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین (اصفهان) و در نهایت، تصدی ۱۳ ساله فرماندهی سپاه اصفهان بود. در این دوران، او تلاش‌های بسیاری در جهت سازندگی و توسعه زیرساخت‌ها، به ویژه در سازمان بسیج مستضعفین، انجام داد.
با وجود عدم میل باطنی، اما با اصرار سردار سلامی و حکم مستقیم رهبری، مسوولیت خطیر ریاست سازمان بسیج مستضعفین را پذیرفت و با همان روحیه جهادی و اخلاص، به خدمت در این سنگر جدید پرداخت.شهید سلیمانی در جایگاه ریاست بسیج مستضعفان همواره می‌گفت مسؤولیتی که به او سپرده شده، متعلق به نظام و انقلاب و محرومان و پابرهنگان و محصول جهاد مجاهدان است؛ از این رو از این فرصت باید به احسن وجه استفاده کرد؛ استفاده‌ای مخلصانه و گمنامانه که پاداش آن شهادت شد.
سردار سلیمانی نمونه‌ای بارز از یک مدیر تراز انقلاب اسلامی بود. او خودسازی، پاکی، اخلاص، دوری از غیبت و گمنامی را سرلوحه کارهای خود قرار داده بود.
فهم عمیق اجتماعی و سیاسی، مردمداری، و اولویت دادن به منافع سازمانی و نظام بر منافع شخصی، از ویژگی‌های برجسته او بود. او هرگز به دنبال باندبازی و خودنمایی نبود و همواره تکلیف‌گرایی و آمادگی برای شهادت را در اولویت قرار می‌داد.
در نهایت، پس از ۴۵ سال مجاهدت بی‌وقفه در عرصه‌های گوناگون، سردار حاج غلامرضا سلیمانی به سوی معبود شتافت. شهادت او نه یک پایان، بلکه برای کسانی که روح بلند او را می‌شناختند، “نجات از مرگ در بستر” و پیوستن به قافله یاران شهیدش تلقی می‌شد. او که عمری را در راه خدمت به انقلاب و اسلام گذرانده بود، با کوله‌باری از افتخار و اخلاص، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
09:13 - 29 اسفند 1404