تلاقی فرهنگها در کرانه «رود سند» +عکس و فیلم
خبرگزاری فارس: رود سند نه تنها یکی از شاهکارهای طبیعت در پاکستان است بلکه مردم مذاهب مختلف را نیز به هم پیوند داده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلامآباد، رود «سند» یا «ایندوس» رودخانه بزرگی است که از فلات «تبت» و ارتفاعات «هیمالیا» سرچشمه گرفته و پس از عبور از منطقه «جامو و کشمیر» و همچنین «گلگیت و بلتستان» بخش میانی پاکستان را پیموده و در نزدیکی بندر کراچی به اقیانوس هند میپیوندد.
سند پرآبترین رود جهان بعد از رود « آمازون» است.
سند بزرگترین رود پاکستان و یکی از 3 رود بزرگ شبهقاره هند است (رودهای دیگر شبه قاره هند عبارتند از رود «گنگ» و «براهما پوترا»).
طول این رود 3٫190 کیلومتر، حوضه آبریز آن 1 میلیون و 165 هزار کیلومتر مربع و جریان آب سالیانه به طور میانگین 207 کیلومتر مکعب است.
رود سند به شاخههای مختلفی تقسیم شده و در برخی نقاط پر آب و خروشان و در برخی نقاط نیز آرام و بی موج است. قسمتهای عمیق رود سند دارای گرداب و موج میباشد که کشتیهای کوچک را غرق میکند و فقط کشتیهای بزرگ آن هم با زحمت زیاد قادر به تردد در این قسمت از رودخانه هستند.
سر چشمه رود سند محل زندگی اقوامی است که از آیین بودا پیروی میکنند مردم منطقه تبت معبدهای مختلفی در کنار سر چشمه رود سند بنا نهادهاند که هر ساله پذیرای گردشگران داخلی و خارجی است.
مردم تبت از گذشتههای دور در این منطقه زندگی میکنند و رفت و آمد آنان به چین، هند و پاکستان آزاد است؛ به عبارتی نیاز به مدرک شناسایی و گذرنامه ندارند.
رود سند برای مردم فقط یک رود نیست بلکه محل برگزاری آیینهای مذهبی، محل کسب درآمد از طریق ماهی گیری و شکار و منبع بزرگ آب برای آبیاری زمینهای کشاورزی است که همه چیز مردم به آن بستگی دارد.
ساحل «سکهر بیراج» مهمترین قسمت رود سند در پاکستان است. در این قسمت از رودخانه معابد هندوها، عبادتگاه سیکها و مساجد مسلمانان در کنار هم قرار دارند و تنها محلی است که در آن پیروان مذاهب مختلف به صورت مسالمت آمیز در کنار یکدیگر به اجرای آیینهای مذهبی خود میپردازند.
پیروان تمام مذاهب نذریهای خود را با هم تقسیم میکنند و یک مسلمان ابایی از خوردن نذری یک هندو ندارد و یک هندو یا سیک از خوردن نذری یک مسلمان اجتناب نمیکند.
قبرها و شهرهای تاریخی مربوط به تمدن «موهنجودارو» که قدیمیترین تمدن بعد از «سومر» و جزو اولین اجتماعات انسانی است، قصرهای حاکمان گذشته این سرزمین و قلعهای که یادگار فتح سند به دست «محمد بن قاسم» سردار سپاه اسلام است سبب شده ساحل «سکهر» به یک منطقه توریستی تبدیل شود.
هر ساله تعداد زیادی از هندوها و سیک ها برای برگزاری مراسم مذهبی و پاک شدن در رود سند به این قسمت از ساحل رود سند سفر میکنند که درآمد سرشاری را برای قایقرانها و سایر مردم به دنبال دارد.
پلی که بر روی رود سند قرار دارد در نوع خود بینظیر است زیرا این پل بدون ستون و پایه میانه، وزن زیادی را تحمل میکند.
این شاهکار فن معماری از گذشته تا کنون پا بر جا مانده و توجه بسیاری از علاقمندان را به خود جلب میکند. این پل 125 سال قدمت دارد و قبل از تجزیه پاکستان از هند ساخته شده است.
زیارتگاه «معصوم شاه»، زیارتگاه «موی» پیامبر اکرم (ص)، نمادی از حرم امام حسین (ع) و نمادی از حرم حضرت علی (ع) از جمله مکانهای مقدس ساحل رود سند میباشند.
شکارچیان رود سند شیوه های جالبی برای شکار دارند برخی از این شکارچیان با غواصی در آب با دست ماهی میگیرند. برخی دیگر نیز با استفاده از «خم» که یک وسیله شکار است به پرنده ها نزدیک شده و آنان را شکار میکنند.
برخی شکارچیان ابتدا پرندهای را شکار میکنند و سپس پرهای آن را طوری به هم گره میزنند که قادر به پرواز نباشد.
سپس با گذاشتن پرنده روی سرشان موجب جلب توجه سایر پرندگان شده و آنان را شکار میکنند.
رود سند محل زندگی نوعی دلفین است که نسلش در حال انقراض میباشد. دلفین ها نمیتوانند در رودخانهها زندگی کنند اما این دلفینها توانستهاند در این رود به حیات خود ادامه دهند.
مسابقات قایق رانی با قایقهای بادی هر ساله ورزشکارانی از سراسر جهان را به بخشهای کم عمق اما خروشان رود سند میکشاند. رود سند یکی از دشوارترین مسیرهای این نوع قایقرانی در جهان است.
این رود از چنان ارزش و اهمیتی برخوردار است که یکی از ایالتهای پاکستان نیز به نام این رود نامگذاری شده است. همچنین قراردادهای هند و پاکستان که بر سر سهم آب صورت میگیرد نیز به قرارداد «سند طاس» معروف است.
سواحل رود از دیر باز مورد علاقه پادشاهان و ماهاراجهها بوده است و آنان به ویژه سلسله پادشاهی مغول یادگاریهای زیادی در این مکان از خود بر جای گذاشتهاند.
ایالت سند تنها ایالتی است که هنوز هم نظام ارباب و رعیتی را حفظ کرده است و بیشتر مردم این ایالت کشاورزانی هستند که روی زمین خانها و فئودالها کار میکنند.
انتهای پیام/م
09:56 - 14 آبان 1391