وصل شدن اینترنت بین‌المللی

مردم ایران تا کِی باید شاهد تبعیض و طبقاتی شدن اینترنت باشند؟ چرا باید عده‌‌ای به سیمکارت سفید دسترسی داشته باشند و بقیه‌‌ی مردم نه؟! این وظیفه‌‌ی نهادهای اطلاعاتی و امنیتی است که ارتباطات ناسالم را پایش کنند و جلوی جاسوسی را بگیرند، مردم چرا باید تاوان بدهند؟ امروز در خبرها آمده بود که اتاق بازرگانی امکان دسترسی به اینترنت را برای اعضا مهیا کرده؛ چه کسی پیگیر حق مردم برای استفاده از اینترنت است؟! تا کِی قرار است به بهانه‌‌ی جنگ، از حق اولیه‌‌مان محروم باشیم؟! وزیر و وکیل و رئیس‌جمهور و امثالهم باید در دوران جنگ از اینترنت و تلفن هوشمند محروم باشند و محدود شوند که شناسایی نشوند، مردم چرا؟