لزوم رسیدگی به محرومیت شهرستان بهمئی و بررسی الحاق به خوزستان
شهرستان بهمئی با مرکزیت شهر لیکک، یکی از مناطق دارای موقعیت راهبردی در جنوب کشور است که در محدوده زون نفتخیز جنوب و حوزه نفت و گاز آغاجاری قرار دارد. با وجود این جایگاه مهم و نقش غیرمستقیم در تولید انرژی کشور، مردم این شهرستان سالهاست از توسعه متوازن، اشتغال پایدار و بهرهمندی مؤثر از منابع ملی محروم ماندهاند. از نظر جغرافیایی، شهرستان بهمئی بهصورت درونگان و عملاً در دل استان خوزستان قرار گرفته و از نظر اقلیمی و آبوهوایی کاملاً با این استان همگونی دارد. مسیر دسترسی به مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد بسیار طولانی و دشوار است و برای رسیدن به مرکز استان، عملاً باید از مسیر دو استان دیگر یعنی فارس و خوزستان عبور کرد؛ در حالی که فاصله شهر لیکک تا اهواز تقریباً نصف فاصله تا مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد است. این واقعیت نشان میدهد که ارتباطات اقتصادی، درمانی، آموزشی و معیشتی مردم بهصورت طبیعی با استان خوزستان برقرار است. در عمل، بخش عمدهای از خدمات درمانی، اقتصادی و معیشتی مردم شهرستان بهمئی از استان خوزستان تأمین میشود و شهر لیکک دسترسی مؤثر و کارآمدی به خدمات استان کهگیلویه و بویراحمد ندارد. این شرایط باعث شده بار اصلی خدمترسانی به مردم این شهرستان بر دوش استان خوزستان قرار گیرد و محرومیتهای منطقه همچنان ادامه داشته باشد. با وجود قرارگیری شهرستان بهمئی در محدوده فعالیتهای نفت و گاز، ظرفیتهای انسانی و اقتصادی منطقه بهطور مؤثر در توسعه و اشتغال محلی به کار گرفته نشده و این موضوع موجب افزایش بیکاری، کاهش فرصتهای معیشتی و مهاجرت جوانان شده است. مجموع این شرایط نشان میدهد که شهرستان بهمئی در تقسیمات فعلی، دچار ناهماهنگی اداری و خدماتی است و از تحقق عدالت منطقهای و توسعه متوازن محروم مانده است.
وزارت کشور و هیئت دولت
