چیره‌دستان می‌ربایند آنچه هستمی‌بُرَند آنگه ز دزد کاه ، دستچه بگوییم ، تحمل وقاحت عده ای گستاخ هم حدی دارد . می‌گویند که مملکت پول ندارد ، تحریم است ، دشمن اینکار کرده ، دشمن آن کار کرده ، بودجه نداریم و غیره اما بعد ، می‌بینیم که میلیارد ها میلیارد دلار ، پول این کشور را با لطائف الحیل و تحت عناوین و به بهانه های مختلف دزدیده اند کاری که هیچ دشمن بیرونی نمیتواند انجام دهد . اگر کشور پول نداشته و خزانه خالی باشد که این دزدی ها انجام نمی‌شود . کشور پول دارد ، زیاد هم دارد اما مشکل فساد و عامل به وجود آورنده آن یعنی مشکل مدیریتی داریم . مشکل مدیریتی و پرسنلی است که راه را برای جاسوسی دشمن ، ترور مقامات خدوم ، حیف و میل اموال عمومی و دولتی ، ناممکن یا حداقل کم احتمال دانستن خطر هایی که کشور را تهدید می‌کند ، تجاوز به خاکمان ، ساخته نشدن سلاح هسته ای و شیمیایی و بیولوژیک و خیلی چیز های دیگر باز می‌کند . کادر مناسبی نیست که کارها را به پیش ببرد . هزینه فساد مالی ، از صد جنگ سخت و نظامی بیشتر است . دشمن بیرونی را می‌شناسیم ، می‌دانیم که چه توانایی ها و استعداد هایی دارد ، صدمات جنگ با او را می‌توانیم محاسبه و مهار کنیم اما نسبت به خطر موریانه های داخل خاک و سرزمین خودمان بیمناکیم که خواسته یا ناخواسته در جهت اهداف دشمنان بیرونی کشور حرکت می‌کنند . مواظب موریانه ها باشیم . سروصدایی ندارند ، در ابتدا حضور و خطرشان مشخص نمی‌شود . زمانی متوجه مشکلی که ایجاد کرده اند می‌شویم که همه چیز را پوک و نابود کرده اند .
10:54 - 13 آبان 1404
6 واکنش
3346 بازدید