به عنوان دانشجوی مقطع دکترا تمام مراحل درسی از جمله: نمرات، آزمون جامع و آزمون زبان را با نمره بالا طی کرده و رساله خود را سر زمان مقرر تمام کرده ام و حال با این شهریههای سرسام آور نزدیک 50 میلیون تومان و تحریم کشور باید معطل چاپ مقاله خارجی باشم که اکثرا ریجکت می شوند. چرا با زندگی جوانان بازی می کنید؟ یعنی یک نفر دلسوز در این سیستم پیدا نمی شود فکری به حال این موضوع کند؟ مگر غیر از این است که نباید زمان دانشجویان را با چاپ مقاله در نشریهها هدر نرود. اگر تمام زندگی من معطوف چاپ مقاله باشد کی فارغالتحصیل شوم؟ کی کار پیدا کنم؟ کی برای مملکتم مفید باشم؟