در تدوین شرح وظایف کارگزاران مسجد که در سال ۱۴۰۰ تدوین شده است. متاسفانه مهمترین اصل که اصل مردمی بودن مساجد می باشد در این شرح وظایف و تعاریف نادیده گرفته شده است به طوری که انتخاب هیأت امنای مساجد از روی دوش محله محوری و انتخاب محله و مردمی بودن برداشته شده و بر دوش امام جماعت گذاشته شده است به طوری که امام جماعت می تواند هر زمانی که اراده نماید هیأت امنا را عزل و نصب نماید که این مورد در بسیاری از مساجد گزارش شده است. همچنین امام جماعت می تواند تعداد هیأت امنای مسجد را سه نفر انتخاب نماید که به نوعی هدایت و هم فکری محلهها را نادیده گرفته و باعث نوعی تک محوری در هدایت محله میشود.