بحران آب قابل پیشبینی بود، اما قابل پیشگیری هم بود. کارشناسان میگویند فقط با هفت اقدام اجرایی و کمهزینه، میشد ایران را از وضعیت قرمز آبی نجات داد — اقداماتی که حالا حسرتشان باقی مانده است.
اکثر کارهایی که انجام میدهند بدون پشتوانه و با تبعیض صورت میگیرد. مثلا در مورد پلمپ چاه ها اولا عده ای مستثنی بودند ثانیا متمرکز روی بلندی ها. قول میداند که بعدا تمام چاه ها را پر خواهند کرد(البته منظورشان آلوده بود) مردم هم بعد از مدتی چاه ها را دوباره خالی و استفاده میکنند.