بسم الله الرحمن الرحیم اقدامات مکرر برخی زنان بازیگر سینما تحت عنوان جنبش «من هم» که تقلیدی بی اخلاقانه و تمام و کمال از جنبش «Me too» آمریکاست، سبب سلب اعتماد و احترام عمومی نسبت به سینما و سینماگران و بلکه تمام هنرمندان کشور شده است. به نوعی که افکار عمومی تحت تاثیر این تبلیغات، به این نتیجه رسیده است که عوامل صحنه و پشت صحنه سینما و تئاتر ایران اعم از مرد و زن پیوسته به ناهنجاری مشغولند و خانواده ها نیز به این نتیجه رسیده اند که نتیجه ورود فرزندانشان به عالم هنر، ارتکاب ورزیدن به بی اخلاقی است. در این میان، رفتار هنجارشکن و بی اخلاقانه بازیگران حاضر در جشنواره کن، اتفاقا مُهر تاییدی بر تصورات عامه مردم نسبت به جامعه هنری شده است. مردم با چنین اقداماتی از این پس، برخی مردان هنرمند را متجاوزانی میبینند که هیچ بویی از انسانیت نبرده اند و برخی زنان عامل سینما را فاقد احترام میپندارند. واقعا مردم و بخصوص نوجوانان ما با این تصورات، چگونه به تماشای اثار هنرمندانی بنشینند که توسط تعدادی از زنان همکارشان ترور شخصیتی شده اند؟ وقتی برخی مرد و زن این سینما، عدهای هنجارشکن تصور شوند و سینمای ایران آلوده معرفی میشود، چگونه میتوان انتظار داشت مردم داخل و خارج با توجه و علاقه، پای آثار سینمایی و نمایشی بنشینند و فرهنگ ایرانی اسلامی را بشناسند؟ چه کسی روایت قهرمانی شهیدان را از بازیگرانی که همگی ترور شخصیتی شده اند، باور می کند؟ سینما، رسالت فرهنگ سازی دارد و لازمه آن، جلب اعتماد و احترام شهروندان است. با وضع موجود، کدام شهروند پیامهای اخلاقی و فرهنگی آثار سینمایی را از مردان و زنان هنرمند، باور می کند؟ همین سینما، آثار فاخری چون امام علی(ع)، مسافر ری، مختارنامه، هزار دستان، دوئل، آژانس شیشه ای، مزرعه پدری و...خلق شده که جملگی آثاری ملی و ارزشی هستند و نقش آفرینان آنها با هنرنمایی خود، بینندگان را به سوی مکارم اخلاقی و ارزشهای دینی و ملی دلالت کرده اند اکنون تمام تلاش خالصانه ای که برای ارتقا سطح اخلاقی و عقیدتی جامعه مبذول داشته اند، زیر سایه اتهامات واهی و مغرضانه جنبش من هم، رنگ باخته و تمام سرمایه معنوی هنر سینمای ایران به غارت رفته است. این در حالیست که قانون جاری کشور برای متجاوزین اشد مجازات را منظور داشته و عرف دینی ما نیز برخورد سهمگینی با این افراد دارد، اما معلوم نیست چرا برخی خانمهایی که مدعی قربانی تجاوز شده اند، به مراجع قانونی مراجعه نمی کنند؟ این مسئله باعث شده تا این تصور به اذهان عموم متبادر شود که سیستم قضایی نسبت به موارد منافی عفت بی تفاوت است و در ایران متجاوزان آزادانه در گردشند و نه تنها مجازات نمی شوند بلکه ارتقا مقام و احترام هم پیدا می کنند و در عوض قربانیان تجاوز هیچ پناهی ندارند. که این موارد، جملگی مصداق نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی است. اگر مدعیان در ادعای خود صادقند چرا با گذشت سالها اقدام قانونی نکرده اند؟ از آنجا که این رفتارها و نیز رفتارهای هنجارشکنانه بازیگران حاضر در جشنواره کن، موجب تشویش اذهان عموم و ازاله آبروی جمیع هنرمندان و هتک حیثیت مردان و زنان شاغل در صنعت سینما و سلب اعتماد و احترام همه شهروندان و نیز بروز تبعات بین المللی شده است، لذا ما شهروندان امضا کننده این پویش از دادستان کل کشور تقاضا داریم تا ضمن ورود به این ماجرا، ۱) مانع طرح این ادعاها در فضاهای مجازی و عمومی شده و ثانیا نسبت به بررسی صحت و سقم ادعای مقررات قضایی اقدام و در صورت اثبات تجاوز، متجاوزین را به اشد مجازات قانونی برساند. ۲) در صورت عدم اثبات تجاوز و واهی بودن ادعای خانمهای مذبور، هتاکان و بانیان افترا و تهمت را به جرم نشر اکاذیب، افترا و تهمت به قصد اضرار و نیز تشویش اذهان عمومی مورد مجازات قرار دهد. ۳) نسبت به رفتارهای غیر اخلاقی بازیگران حاضر در جشنواره کن، اعم از آقا و خانم و اقدامات خلاف اخلاق و عفت عمومی ایشان، وفق مقررات قانونی اقدام لازم بعمل آید. ۴) نسبت به مشوقان و حامیان بازیگران هتاک به ساحت ائمه اطهار، برخورد قضایی قانونی صورت بگیرد. ۵) نسبت به الزام کلیه عوامل به رعایت شئون اخلاقی در محیط کار و جامعه بر پایه فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی، وفق قانون و مقررات اقدامات لازم صورت گیرد.