اقتصاد پس از بمب اتم
در حالی که برخی سناریوها از سقوط اقتصادی ایران پس از ساخت بمب اتم حکایت دارد، نگاه دیگری در میان تحلیلگران شکل گرفته که بر اساس آن، ورود به باشگاه هستهای، ایران را در موقعیت جدیدی قرار میدهد اما حرف اول را سیاست های اقتصادی درست می زند.
در چشمانداز راهبردی جمهوری اسلامی ایران بعد از ساخت بمب اتم برای استفاده اقتصادی از تنگه هرمز از سیستم مالی SPFS + SEPAM ، CIPS ، بریکس و رمز ارز ها استفاده می کند. چون آمریکا تمامی سیستم مالی غربی را مسدود می کند. البته آمریکا همین الان هم سیستم مالی غربی را مسدود کرده. بعد از بمب، این مسدودیت قطعی و دائمی میشود.آمریکا با تشدید فشارها، تمامی مسیرهای فروش نفت ایران را مسدود و تحریمهای نفتی را به حداکثر میرساند. با این حال، مزایای ناشی از بازدارندگی هستهای ایران، این ظرفیت را ایجاد کرده که تهران بتواند واشنگتن را به میز مذاکره برای رفع تحریمهای نفتی بکشاند.در کنار این راهبرد دیپلماتیک، استفاده از اهرم فشار تنگه هرمز نیز به عنوان یکی از گزینههای روی میز، نقش مؤثری در معادلات انرژی و امنیتی منطقه ایفا خواهد کرد.
با توجه به اهرم فشار ژئوپلیتیک تنگه هرمز، ایران میتواند کشورهای غربی را وادار به مذاکره و عقبنشینی از برخی تحریمها کند نه مشارکت و همکاری اقتصادی مستقیم.بازدارندگی هستهای موجب توسعه اقتصادی کشور می شود به دلیل ایجاد «امنیت برای سرمایه» و «جذب سرمایهگذار خارجی». بمب تضمین میکند که رژیم سقوط نمیکند و سرمایهشان از بین نمیرود. سرمایهدار میداند که رژیم تا سالهای سال سر کار است و ایران تجزیه نمیشود. پس سرمایهگذاری میکند. این مدل توسعه در دنیا وجود دارد. ایران سه برابر کره شمالی تحریم شده.
در مبحث کریدور ها بمب اتم باعث امنیت سرمایهگذاری، امنیت فزیکی مسیر و ثبات بلند مدت کریدور ها می شود. این موارد باعث جذب سرمایهگذار در کریدور های ایران می شود. بمب اتم ریسک جغرافیایی را از روی ایران برمیدارد و آن را به «پل مطمئن شرق به غرب» تبدیل میکند. کریدورها یک «اهرم مکمل» برای تنگه هرمز هستند. اگر تنگه بسته شود، کریدورها کار میکنند. اگر کریدورها مختل شوند، تنگه کار میکند. ایران با داشتن هر دو، یک «دروازه دوگانه» ترانزیتی جهان میشود.
سه منبع درآمدی موازی ایران اتمی
ایران اتمی ؛ رد قطع حمایت چین و روسیه
اگر ایران برای جلوگیری از تجزیه و فروپاشی به سمت بمب برود، چین و روسیه حمایت خود را قطع نمیکنند، زیرا منافع حیاتی آنها (ثبات منطقه، جلوگیری از هرج و مرج و حفظ کریدورهای انرژی و ....) در گرو بقای یک دولت متمرکز در ایران است، حتی اگر آن دولت مسلح به سلاح اتمی باشد.
نمایش گزارش
14:24 - 6 تیر 1405