جناب حضرت آیت الله خامنه ای
جناب آقای دکتر پزشکیان
با سلام و تحیات الهی
بدینوسیله، اینجانبان حمایت کنندگان و امضا کنندگان این کارزار به نمایندگی از جمعی از علاقهمندان به فرهنگ و هویت ایرانی-اسلامی، مراتب ارادت خویش را نسبت به آرمانهای والای نظام مقدس جمهوری اسلامی ابراز داشته و مطلبی را به استحضار عالی میرسانم.
موضوع این استدعا، بازنگری در جایگاه نماد تاریخی «شیر و خورشید» و بازگرداندن تدریجی آن به هویت بصری و فرهنگی کشور است. همانطورکه مستحضرید، در روزهای اخیر شخصیتهای برجسته و دلسوز نظام از جمله جناب آقای علیاکبر صالحی، رئیس محترم بنیاد ایرانشناسی، با صراحت اعلام داشتند که این نماد «متعلق به جمهوری اسلامی است و فلسفهٔ آن از دین میآید». اینجانب نیز با استناد به پژوهشهای معتبر تاریخی، این دیدگاه را نه یک تابوشکنی، که یک ضرورت ملی و مصداق «جهاد تبیین» میدانم.
برخلاف تصور رایج که شیر و خورشید را نمادی صرفاً وابسته به دوران پهلوی میپندارد، اسناد معتبر گویای آن است که:
۱. پیشینهای به قدمت تاریخ ایران: کهنترین نمونهٔ این نقش بر روی مهری از دوران اردشیر دوم هخامنشی (قرن چهارم پیش از میلاد) دیده شده است.
۲. ریشه در باورهای اسلامی و شیعی: از دوران صفویه، این نشان با شعار «اسدالله الغالب» عجین شد. بر سردر مسجد شیر و خورشید (المهدی) در دربند قفقاز، این نماد در کنار ذوالفقار حضرت علی (ع) نقش بسته است. همچنین در کتیبهای متعلق به قرن هفتم هجری در ارمنستان، نقش «شیرِ شمشیر بهدست» در کنار شمایل حضرت علی (ع) و عبارت «جناب علی» یافت شده که قدمت این تفسیر مذهبی را ششصد سال به عقب میبرد.
۳. کاربرد در بستر قانونی ایران: این نشان تنها نماد یک سلسله نبود، بلکه نخستین بار در اصل پنجم متمم قانون اساسی مشروطه (مصوب ۱۲۸۶) به عنوان «نشان رسمی و قانونی ایران» ثبت شد و تا پیروزی انقلاب اسلامی نیز این اعتبار حقوقی را حفظ کرد.
جناب حضرت آیت الله خامنه ای
جناب آقای دکتر پزشکیان
متأسفانه با حذف این نماد در سالهای نخست انقلاب، خلأ یک نشان عمیقاً ایرانی با هویت کاملاً اسلامی در عرصه بینالملل احساس میشود. امروز برخی جریانهای وابسته به بیرون از مرزها، این پرچم را به اشتباه به عنوان نماد مخالفت با جمهوری اسلامی به کار میبرند. چنانکه جناب آقای صالحی تأکید کردند، این نماد از آنِ ایران و اسلام است و نباید اجازه دهیم «هویت ملی ما نادانسته از بین برود».
از اینرو، با استناد به سابقهٔ اظهارات مسئولان ارشد نظام از جمله جناب آقای غلامعلی حداد عادل (۱۳۸۶) و جناب حجتالاسلام علی یونسی (۱۳۹۳) که خواستار بازبینی در این موضوع بودند، استدعا دارم:
۱. دستور فرمایید کارگروهی متشکل از بنیاد ایرانشناسی، سازمان میراث فرهنگی و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، ابعاد حقوقی و فرهنگی بازگرداندن تدریجی این نشان (دستکم در موارد فرادولتی مانند نشان هلال احمر یا نمادهای شهری و به عنوان نشان ملی نه پرچم مزین بنام الله) را بررسی نمایند.
۲. اجازه داده شود پیش از هر اقدام رسمی، روایت صحیح تاریخی این نماد -که تلفیقی بینظیر از فرهنگ ایران باستان و ارزشهای علوی است- توسط رسانه ملی تبیین گردد.
بازگشت شیر و خورشید به هویت رسمی کشور، نه بازگشت به یک ایدئولوژی خاص، که بازپسگیری میراثی است که به ناحق از سوی معاندان مصادره شده است.
والسلام علیکم
همانگونه که می دانید این نماد که به نماد اسدالله غالب نیز مشهور است جزو نماد های اصیل دینی و ملی ماست با ثبت رسمی آن، اجازه مصادره آن توسط خاندان بی ریشه و بی هویت پهلوی را خواهیم گرفت.
