تکیه بر منابع و توانمندی داخل برای حل مشکل کم‌آبی و ریزگردها
کشور ترکیه سال‌ها برای کنترل سیاسی منطقه برنامه‌ریزی کرده، و امروز نتایج آن در سدسازی‌های پروژه‌های گاپ و داپ محقق شده است؛ لذا دیپلماسی جدی در حوزه‌ی آب با کشورهای منطقه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و باید با جدیت ادامه یابد، هرچند امیدی به همکاری دشمنان این کشور جز با زبان زور وجود ندارد. اما نکته‌ی بسیار حائز اهمیت این است که برای حل مشکلات کم‌آبی و ریزگردها هم مانند سایر مشکلات، برنامه‌ریزی اساسی باید با تکیه بر منابع و توان‌مندی‌های داخلی صورت گیرد. از یک طرف با وجود بارش‌های فراوانی که حتی بعضاً منجر به سیل و خسارت می‌شود، لازم است مسئولان به فکر جلوگیری از هدر رفت این نعمت الهی باشند. با در نظر گرفتن وسعت کشور به راحتی می توان محاسبه کرد که در سال آبی 1400-1399 که کم بارش‌ترین سال طی 50 سال گذشته بوده، حجم بارش در حدود 2600 میلیارد متر مکعب، یعنی حدود 52 برابر ظرفیت کل مخازن سدهای کشور بوده است! از سوی دیگر کشور ما به لطف خداوند در کنار خلیج‌فارس و دریای عمان در جنوب، و دریای خزر در شمال قرار دارد. لذا ضرورت دارد که به سرعت یک طرح ملی گسترده، برای کار جهادی در جهت کنترل، ذخیره‌سازی و بهره‌برداری صحیح از روان آب‌ها و استفاده از آب دریاها در یک شبکه‌ی توزیع به‌هم پیوسته در سراسر کشور، برای حل مشکل کم‌آبی و افزایش رطوبت در کانون‌ها و مسیرهای عبور ریزگردها تهیه و اجرا شود، تا ان‌شاءالله در سال‌های آتی مشکلات خشک‌سالی و تحریم منابع آبی توسط دشمنان بی‌اثر و خنثی شود.