ترددهای شبانه یا بینشهری مشمول جریمه سنگین راهنمایی و رانندگی میشود. اجرای این طرح مشکلات و تضادهای متنوعی را پدید آورده که به برخی از آنها اشاره میشود: ۱. تردد بین شهری با اتوبوس بین شهری میتواند شیوع بیماری را بیشتر کند. بسته بودن محیط، استفاده از سیستم تهویه چرخشی منجر به پخش آلاینده به همه فضای اتوبوس می شود. همچنین اگر شهروندی مبتلا به کرونا باشد ترغیب میشود که از وسایل عمومی استفاده کند. ۲. منع استفاده از وسایل شخصی، قشر ضعیف و متوسط جامعه را کنترل میکند، اما قشر مرفه بسیار راحت با پرداخت جریمه از وسایل شخصی استفاده میکنند. کما اینکه در ایام قرنطینه بسیاری از افراد با پرداخت جریمه به شهرهای شمالی سفر کردند. ۳. اگر فردی از خانواده در ساعات منع تردد نیاز به امور اورژانسی داشت، مثلاً رفتن به بیمارستان و ...، آنگاه بعد از تحمل استرس فراوان با پیامک جریمه شبانه روز و میشود. ۴. برای رفع جرایمی که پلیس گفته آنها را بعد از بررسی پاک میکند، فرد جریمه شده مجبور است به پلیس + ۱۰، اداره پلیس و پیگیری امور مرتبط تا حذف کامل جریمه داشته باشد. همچنین گرفتن مجوز بین شهری نیز روال اداری بسیار زیادی دارد. تمامی این امور با منع تردد و کاهش تردد در سازمان های اداری متضاد است. به نظر میرسد نبود قانون منع تردد میتواند فایده بیشتری جهت کاهش شیوع کرونا داشته باشد.