امروزه شاهد افزایش روند تغییرات کاربری زمینهای کشاورزی و تبدیل آنها به ویلا و خانههای افراد غیربومی در اکثر نقاط استانهای شمالی کشور و به خصوص شرق استان گیلان و به خصوص روستاهای شهر چابکسر هستیم. اتفاق تأسفباری که امروزه شاهد آن هستیم این است که علیرغم نبود برخی از امکانات اولیه از قبیل نانوایی و مغازههای خواروبار فروشی در اکثر روستاها، متأسفانه ارگانهای مسئول مجوز تأسیس بنگاههای مشاور املاکی را به تعداد زیادی در روستاها صادر میکنند و با توجه به سود دریافتی بالای این بنگاهها از طریق فروش زمین و تغییر کاربری زمینها، به سرعت شاهد فروش زمینهای کشاورزی هستیم. از طرفی افزایش نقش دهیاریها در صدور مجوزهای ساخت و تغییرات کاربری، بعضاً با رابطههای نانوشته بین مشاورین املاک و دهیاریها و همچنین شورای اسلامی روستاها، به ازای مثلا آسفالت یک کوچه و خیابان، مجوز ساخت ویلا در کوهپایهها و زمینهای کشاورزی بکر را شاهد هستیم، برای مثال در دهستان اوشیان که فقط یک دهستان از شهر چابکسر می باشد، نزدیک ده بنگاه مشاور املاکی مشغول به کار هستند، این تعداد از مشاورین املاک حتی در مراکز شهرها هم مشاهده نمیشود، و باید محدود گردد. صدور بیضابطه مجوز تأسیس بنگاههای معاملاتی و عدم نظارت بر نقش دهیاریها دو عامل مهم در به تاراج رفتن سرمایههای ملی و تغییر کاربری زمینهای کشاورزی به کام غیربومیها و سرمایهدارانی که اهمیتی به بافت فرهنگی، اقتصادی، مذهبی و شغلی روستاییان نمیدهند و با اشتهای سیریناپذیر مشغول نابودی بافت سنتی روستاها و ساخت برجها و ویلاها هستند، میباشد. به نظر میرسد برای نجات شمال کشور، باید نمایندگان شورای اسلامی، استانداران، و دادستانهای استانی و شهرستانی و قوه قضاییه به صورت جدی وارد شود، وگرنه دیری نخواهد پایید که شمال سرسبز ما به یک ویلاخانه بیروح تبدیل خواهد شد.