در میان آن همه آشوب، کودکی که نجات یافته بود، با چشمانی گشاد به اطراف نگاه میکرد. نام دوستش را میپرسید. کسی جواب نداشت. امدادگری بطری آب به دستش داد. کودک گفت: کیفم کو؟ و آن سؤال ساده، سنگینتر از هر بیانیهای بود.
من هم یاد خلبان اوکراینی افتادم که با لجاجت و اصرار خود باعث مرگ مسافران هواپیما شد و اتفاقا در دادگاههای بین المللی هم اوکراین و خلبان بی شرف اوکراینی محکوم شد .