چندی پیش به دیدار خانواده یکی از مدافعان حرم افغانستانی رفتیم که فرزندانشان اسیر شده بود و الان از او خبری نیست. خانه خیلی محقری در جنوب شهر داشتند؛ این خانواده حدود بیست سال است که در تهران هستند. برادر این مدافع حرم شناسنامه نداشت و به فرزندانش هم شناسنامه نمیدادند فلذا از امکانات اولیه نظیر آموزش و پرورش و ... محروم بودند درحالیکه چندین سال است در این کشور دارند زحمت میکشند و یکی از اعضای خانواده شان در سوریه اسیر شده و خبری از او نیست. ظاهرا برای سپاه فاطمیون در افغانستان زندان تعیین میشود خواستار پیگیری بنیاد شهید از طریق مجلس و عوض کردن برخی قوانین ناعادلانه میباشیم