کوتاه آمدن در عرصه های مختلف کشور را ضعیفتر و دشمن را وقیح تر می کند. یک عمر پشت سوریه وایستادیم بدون کوچکترین دستاوردی، چطور اسرائیل متغاصب کوچک اینطور در اونجا پایگاه می زنه ولی ما نتونستیم؟ ایران باید خیلی قبلتر بعنوان اصلی ترین جزء مقاومت وارد میدان می شد و مواظب بازوهای محور مقاومت میبود. وقتی جنوب لبنان رو ایران نجات داده بود باید بعنوان بخشی از منافع در اونجا پایگاه می زد و حمله به اونجا رو معادل حمله به ایران می دونست. نه اینکه تماشاگر نابودی اونها و افتادن به دست اسرائیل باشه. همینطور است درخصوص گذرگاه زنگه زور. باید قاطعانه با حضور دشمن ایران در این بخش برخورد نمود. دشمن، دشمن است و روی حماقت مسئولین ما حساب باز کرده. مثل روسیه باید خطر را در نطفه خفه کرد، نه اینکه طناب دار را گردنتان بیندازند و ذره ذره خفه تان کنند. کار اطلاعاتی هم باید چندین برابر شود. همانند زمان اوایل انقلاب. معاند و منافق در هر قامتی چه مسئول دولتی، چه کارخونه دار، چه روزنامه نگار و بازیگر و کارمند ...باید مجازات شود. سزای منافق و مزدور و جیره خوار در همه کشورها مرگ است. یک بز گر گله ای را گر می کند. اولین مجازاتشان باید مصادره اموال باشد به نفع ملت. هزینه برای این مزدوران هم باید بالا برود. دومین حکمش ممنوع الخروجی.