صبح که از خواب بیدار میشوند، مردان هنوز در چادر خوابند. زنان اما پیش از طلوع آفتاب، چادر را جمع میکنند، نان میپزند، شیر میدوشند و سفره میبافند. زندگی عشایری بدون زنان، نه اقتصاد دارد، نه هنر، نه ادامه.
همه امکانات رفاهی یک مملکت مال کسی است که در شهر زندگی می کند زیر کولر با پول بیت المال خنک می شود و کاری انجام نمی دهد اینها زنانشان هیزم به پشت با سختی زندگی می کنند. این عین ظلم و بی عدالتی است
