۶۰ روز متوالی است که اسرائیل به محاصره سیستماتیک و سیاست گرسنگیدادن ساکنان نوار غزه، از جمله یک میلیون کودک ادامه میدهد و در این مدت هیچ ماده غذایی و کمک بشردوستانه وارد غزه نشده است.
ماتم و مبهوت.راضی به این اتفاق برای مردم کشور متخاصم هم نیستم.آیا تصور شکنجه و مرگ تدریجی فرزندان عذاب آور نیست؟آیا انتظار مرگ در هر لحظه انسانیت را عذاب نمیدهد.
