وحدت، تجلیِ حضورِ خداوند
✍️ راحیل دانشجو شاید بپرسید خدا با کیست؟ آیا خدا با کسی است که در تنهاییِ خود، ریشههایِ نفیِ حق را میپرورد؛ اما خدا با «جماعت» است. خدا با آن جمعیتی است که دستها در دستِ هم، گره خوردهاند و قلبها در تپشِ یکدیگر، همآهنگ شدهاند. «ان الله مع الجماعة» تنها یک کلامِ آرامبخش نیست؛ این یک «قانونِ هستی» است.جماعت، یعنی آنجایی که «من» فدای «ما» میشود. یعنی وقتی که ترسِ فرد، در میانِ صلابتِ جمع، ذوب میگردد. خداوند در میانِ آن جمعیتی که برایِ دفاع از مظلوم، برایِ حفظِ ارزشها و برایِ ایستادگی در برابرِ کجیها، یکدست شدهاند، حضور مییابد. این حضور، نه یک حضورِ ذهنی، که یک «نصرتِ واقعی» است. وقتی مردم، با همدلی و همراهی، یک پیکرهیِ واحد شوند، آنگاه قدرتِ الهی، در میانِ آنها جاری میشود.پراکندگی، ضعف است و تفرقه، راهِ ورودِ شیطان به قلبِ ملتهاست. اما «جماعت»، همان حصاری است که هیچ دشمنی نمیتواند آن را بشکند. وقتی در میدانها، در شهرها و در خانهها، یکدل و یکصدا باشیم، ما تنها یک جمعیت نیستیم؛ ما «تجلیِ ارادهیِ خداوند» هستیم. خدا با کسانی است که با هم، بارِ سنگینِ مسئولیتِ تاریخ را بر دوش میکشند. پس بدانید که: قدرتِ ما در تعدادِ ما نیست، بلکه در «یکدستیِ ما» و در آن حضورِ بابرکتی است که از طریقِ جماعت، به ما هدیه شده است.
09:06 - 6 خرداد 1405