هنر ایرانی، نظم نوین جهانی
✍️یاسرزندیدر تحولات اخیرِ تنگههای راهبردی جهان، نقش پیشتاز و جریانساز جمهوری اسلامی ایران بهروشنی پیداست. ایران با الهام از تجربه تاریخی خود در «جنگ تحمیلی سوم» (که طی آن، با انتقال هوشمندانه میدان نبرد به عرصه اقتصادی و کنترل تنگه هرمز، عملیات نظامی دشمن را خنثی کرد) امروز الگویی نوین از مبارزه را به جهان عرضه داشته است. این الگو که بر بهرهگیری از اهرمهای ژئوپلیتیک و اقتصادی برای مقابله با تهاجم استکبار استوار است، اکنون در تصمیمات کشورهایی چون سومالی در بابالمندب و اندونزی در تنگه مالاکا بازتاب یافته است. الگوپذیری دیگران از این راهبرد، نشاندهنده گذار ایران به یک قدرت جهانیِ اثرگذار (قدرت چهارم) و افزایش روزافزون جذابیت گفتمان «مقاومت فعال» در عرصه بینالملل است.برآیند این روند نشان میدهد که جهان، شاهد گذارِ مقاومت از هویتی صرفاً تدافعی، به ارادهای تهاجمی و مبتکرانه در میدان نبرد است. ایران نهتنها در برابر تجاوز ایستادگی کرد، بلکه با خلق پارادایمی تازه، «هنر تبدیل تهدید به فرصت» را به جهانیان آموخت. ممنوعیت عبور کشتیهای صهیونیستی از سوی سومالی و تلاش اندونزی برای احقاق حق حاکمیتی خود، جلوههایی از همین اراده مبارزهجویانه است که ریشه در الگوی ایرانی دارد. این تحول، سرآغازی بر فرسایش نظام قدرتمحورِ یکجانبه و شکلگیری نظم جهانیِ چندقطبی و عدالتمحور به شمار میرود.
بیگمان، آثار و پیامدهای جهانی جنگ تحمیلی سوم (که در آن ایران با درایت، کارزار را از حوزه نظامی به عرصه اقتصادی و ژئوپلیتیک هدایت کرد) روزبهروز در نظام بینالملل نمایانتر خواهد شد. همانگونه که با تدبیر امام خامنهای، کنترل تنگه هرمز نقطه عطفی در تاریخ مقاومت بود؛ امروز نیز تصمیم مدیریت آبراههای حیاتی به دست کشورهای مستقل، حلقهای از زنجیره پیروزیهای جبهه مقاومت در برابر استکبار جهانی است؛ روندی که پایان نظام سلطه و طلوع نظم نوین جهانی را نوید میدهد.
17:02 - 3 اردیبهشت 1405
