نیلوفرانه؛ نقش راهبردی دختران در هندسهی تمدنسازی، از پرورش انسان تا معماری جامعه سازی
✍️ امیر عطاران - یک معلمبه مناسبت میلاد سراسر نور حضرت فاطمه معصومه (س) و روز دختردر غوغای تحلیلهای فرهنگی، آنقدر که از «تهدیدها» و «چالشهای» فراروی دختران سخن رفته، کمتر از «فرصت بیبدیل» و نقش محوری آنان در سهگانهی «انسانسازی، جامعهپردازی و تمدنسازی» یاد شده است. باید با قاطعیت اذعان داشت که سهم دختران در مهندسی فرهنگ و ترسیم سبک زندگی، اگر بیش از پسران نباشد، کمتر نیست. از آنجا که «فرهنگ» هستهی مرکزی و روحِ حاکم بر هر تمدن است، نوعِ نگرش یک جامعه به جایگاه زن، جهتدهندهی اصلیِ حرکتِ تمدنی آن خواهد بود. دختران امروز، پیشرانهای اصلی تحولات عمیق اجتماعی و سیاسی و معمارانِ فردایند.بزرگترین مانع در این مسیر، غلبه «نگاه مادی و کالاانگاری» به شخصیت زن است. اگر هویت یک دختر تنها در جاذبههای ظاهری خلاصه شود، منزلت والای او در بازارِ بیهویتی به کالایی مصرفی تقلیل یافته و شکوه انسانیاش در مسلخِ نگاههای جنسیتی ذبح میشود. جهان غرب با ارائهالگویی که صرفاً بر جذابیتهای فیزیکی استوار است، نه تنها جایگاه زن را متزلزل کرده، بلکه «زیباییهای باطنی» و عظمتِ وجودی او را به حاشیه رانده است؛ همان زیباییهایی که ریشه در عفاف، خرد و عزت دارد.حقیقت آن است که شاخصِ صعود یا سقوط یک ملت را باید در «جایگاه زنان» آن جستجو کرد. از همین روست که نظامهای استعماری، تمام توان خود را بر استحاله فرهنگیِ زنان متمرکز کردهاند؛ چرا که میدانند سقوط زن از قلهی ارزشهای انسانی، به معنای فروپاشی دژِ فرهنگی و توقفِ حرکت رو به رشد یک تمدن است.
🔸و سخن آخر آنکه:برای ساختن یک «ایران مقتدر»، باید به دخترانمان نه به عنوان بخشی از جامعه، بلکه به عنوان «معمارانِ کلِ ساختارِ تمدن» نگریست؛ ریحانههایی که آجرِ نخستِ تمدن را در جانِ پاکِ انسانها بنا میکنند و همچون نیلوفر، از میان چالشها به سوی نور قد میکشند.
18:19 - 31 فروردین 1405