نبرد در تالارهای آینه؛ اتاق پژواک و حبسِ حقیقت
✍️امیر عطاران (( اسیر جنگی در اتاق اکویی ))در عصر حاضر، جغرافیای نبرد از «مرزهای خاکی» به «ساحتِ مغزها» تغییر یافته است. امروز، تسلط بر فکر و اراده انسانها، بهمراتب ویرانگرتر از بمبها و موشکهاست؛ چراکه هدف غایی در جنگ نرم، نه نابودی جسم، بلکه انهدامِ «امید، ایمان و اراده و قدرت تشخیص» یک ملت است.در این کارزار پیچیده که رسانهها در نقشِ «پیادهنظام» و «توپخانه» عمل میکنند، تجهیز به «سواد رسانهای» فراتر از یک مهارت ساده، یک «جهاد فکری» و ضرورتی برای دفاع ملی است؛ مؤلفهای بنیادین که غفلت از آن، آسیبهای جبرانناپذیری به هویت فرهنگی، اعتماد عمومی و پیکره استوار جامعه وارد خواهد کرد.یکی از محوریترین راهبردهای شبکههای معاند (همچون اینترنشنال)، گرفتار کردن مخاطب در «اتاق پژواک» (Echo Chamber) یا همان «اتاق اکویی» است.در این تکنیکِ فریب، رسانه با بهرهگیری از الگوریتمهای هوشمند و بمباران هدفمند خبری، فضایی ایزوله پیرامون فرد میسازد؛ بنبستی رسانهای که در آن، مخاطب تنها صداهایی را میشنود که همسو با القائاتِ آن رسانه است. در این تالارِ آینههای کجنما، حقایق وارونه جلوه داده میشوند و تکرارِ مداومِ یک دروغ با لحنهای متنوع، چنان واقعیتی کاذب میآفریند که فرد گمان میکند «حقیقت محض» تنها همان چیزی است که میبیند و میشنود. با حبس شدن مخاطب در این «اتاق اکو»، پدیدهی تخریبیِ «مارپیچ سکوت» تکمیل میشود. در این مرحله، حلقه فریب چنان تنگ میشود که فرد، دیگر جرئت مخالفت با آن جریان رسانهای را نخواهد داشت.بدین ترتیب، رسانههای بیگانه مخاطب را به یک «اسیر جنگی» بدل میکنند که بیآنکه خود بداند، اراده و قدرت تحلیلش را در اختیار اتاقفکر دشمن قرار داده است.
▪️از ابن رو وظیفه امروز ما، در این کارزار و جهاد فرهنگی درهمشکستن دیوارهای این اتاقهای فریب با سلاحِ بصیرت و آگاهی است.
19:26 - 6 فروردین 1405