فراتر از تحریمها؛ روایتی از مقاومت ساختاری و اقتدار ملی ایران
✍️یاسر زندیدر گذر زمان، مردم ایران با چالشها و مصائب متعددی همچون جنگ، محدودیتهای اقتصادی و تحریمها روبهرو بودهاند. با این وجود، آنچه شایسته توجه است، عدم تسلیمپذیری و حفظ روحیه همبستگی و انعطافپذیری در میان آنهاست. جامعه ایرانی در فراز و نشیب های تاریخی بارها بلعیده شد، اما هیچگاه هضم نشد. این تابآوری یک واکنش مقطعی نیست، بلکه ریشه در ژرفای تاریخ و فرهنگ این مرز و بوم دارد؛ فرهنگی که در آن عبور از بحرانها نه یک اتفاق ساده، بلکه یک مهارت بنیادین برای زیستن است.این انسجام و پایداری اجتماعی، اکنون به یکی از ارزشمندترین سرمایههای ملی کشور بدل شده است. اتحاد و یکپارچگی داخلی، نقشی تعیینکننده در انسجام ملی و ارتقای جایگاه بینالمللی ایران ایفا میکند. هنگامی که یک جامعه بر ارزشهای خود استوار بماند و در برابر فشارها عقبنشینی نکند، به یک «قدرت نرم» و باثبات دست مییابد که اعتبار و نفوذ جهانی آن را دوچندان میسازد.خاصه پس از پیروزی انقلاب [به لطف تحریمها]، از منظر اقتصادی نیز، ساختار ایران تا حد قابلتوجهی از وابستگی مطلق به بازارهای جهانی فاصله گرفته است. هرچند این ویژگی ممکن است با دشواریهایی همراه باشد، اما ظرفیتی را فراهم آورده تا در شرایط بحرانی، کشور بتواند تا حد زیادی با تکیه بر توانمندیهای داخلی نیازهایش را تامین کند. این ویژگی که از آن به عنوان «مقاومت ساختاری» یاد میشود، امتیازی است که بسیاری از کشورها فاقد آن هستند.
افزون بر این، موقعیت جغرافیایی ایران و دسترسی به تنگه هرمز — که شریان اصلی انتقال انرژی در جهان به شمار میرود — یک امتیاز ژئوپلیتیک بینظیر برای کشور ایجاد کرده است؛ موقعیتی که همواره مورد توجه و حساسیت قدرتهای جهانی بوده است. مزیت خاص جغرافیایی که حلقه اتصال شرق به غرب و شمال به جنوب بوده است.در نهایت، تلفیق اراده و پایداری مردمی، ظرفیتهای دفاعی و موقعیت استراتژیک بیبدیل در دوران پرافتخار جمهوری اسلامی، ایران را به یک بازیگر محوری و تاثیرگذار تبدیل کرده است؛ کشوری که نهتنها قادر است ثبات و امنیت درونی خود را تضمین کند، بلکه توانایی نقشآفرینی جدی در تعیین آینده و معادلات منطقه غرب آسیا را نیز داراست.
17:42 - 5 فروردین 1405
