این شب‌ها...

✍️سیده ناهید موسوی سفره افطاری را جمع می‌کنم. مثل قرار هر شب به تجمعات مردمی می‌رسیم. همه ماشین‌ها دنبال جای پارک بودن، چهار طرف جاده احمدآباد کم کم شلوغ می‌شد. تا چشم کار می‌کرد پرچم سه رنگ کشور و پوسترهای رهبر شهید در دستان مردم خودنمایی می‌کند. پرچم بزرگی که چند شب پیش خریده بودم را روی شانه گذاشتم و سمت جمعیتی که روبه افزایش بود حرکت کردم، پسر جوانی عکس‌هایی با ابعادی کوچک بین مردم پخش می‌کند که یکی از آن‌ها هم قسمت من شد. حالا دردست راست علم بر دوش‌ام بود و با دست چپ عکس رهبر شهیدم را به گرفته بودم. همراه و یکصدا با مردم پرشور مشهد الله اکبر و مرگ بر آمریکا را از اعماق وجود سر می‌دادیم. هیئت پای ثابت هرشب ما، مسجدی هست که در اغتشاشات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه توسط اشرار به آتش کشیده شده بود. اما جوانان و مسئولان مسجد برای این ایام سنگ تمام گذاشتند از غرفه محصولات فرهنگی تا موکب چای و نذورات و کلی کارهای ریز و درشتی که همه دلی و برای جلب رضایت خدا انجام می‌دهند. برنامه با تکبیر و شعار و بعد از آن با آیاتی از قرآن کریم آغاز شد. دعای الهی عظم البلاء را روبه قبله، زیر آسمان سرد و برفی مشهد خواندیم و از ته دل به نیت پاک سازی منطقه از اشرار و صهیون و البته پیروزی جبهه اسلام دعا کردیم. کمی بعد دختران گروه سرود از راه رسیدند و اجرای خود را انجام دادند منظم و به صف بودند، همان لحظه با خودگفتم؛ خدایا خودت به دل مادران شهدای شجره طیبه صبر جمیل عطا بفرما.
درجمع دیشب و شب‌های قبل تنوع تیپ، سلیقه و برخوردها فراوان بود اما واژه‌ای به نام وطن همه را گرد هم آورده بود تا محکم و استوار فریاد آزادی و اعلام بیعت با رهبر سوم انقلاب را علنی کنند. رحمت خداوند زمانی بیشتر می‌شود که شکر نعمت بجا آورده شود، خانم‌های حاضر خیلی ریز اشک می‌ریختند و دست‌هایشان برای دعا کردن بالا بود. آسمان مهتابی و سفید شده بود، هوا به شدت سرد شد و برف خیلی نرم و آرام شروع به باریدن کرد و اینگونه رحمت خداوند کامل شد.در این ایام پرخیر و برکت رمضان هر کسی درحال انجام وظیفه است. خانمی با چند قلم مو و سه رنگ سبز، سفید و قرمز روی صورت بچه‌های حاضر در تجمع طرح پرچم را می‌زند، دیگری خیلی خودجوش سیستم صوتی روی سقف ماشین بسته است و با شعارهای حماسی در خیابان‌های فرعی شهر می‌چرخد. و امان از مادرهایی که همیشه پای کار هستند و با فرزندان کوچک و بزرگ خود شال و کلاه کرده و در میدان حاضر می‌شوند تا از کوچکی به فرزندان خود درس‌های بزرگی دهند. از همان ساعات اول مردم خیابان‌ها را رها نکردند و نمی‌کنند، از هرجای کشور هستید شب‌ها بعداز افطار خودتان را به میدان اصلی شهر برسانید زیرا، همه ایران سرای ما است. نصرٌ من الله و فتح قریب
04:14 - 11 مارس 2026
جامعه
فرهنگ
روایت‌های مردمی

2 بازنشر4 واکنش
38٫6k بازدید