انیمههای ۱۸+ در دست کودکان چه میکند؟!
یازدهمین پیشنشست «همایش ملی کودک، عرفان و سلامت معنوی» با محوریت «جایگاه انیمیشن برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از خبرگزاری حوزه، یازدهمین پیشنشست «همایش ملی کودک، عرفان و سلامت معنوی» با محوریت «جایگاه انیمیشن در انتقال عرفان و معنویت به کودکان» با حضور جمعی دانشجویان و طلاب، اساتید، پژوهشگران و اندیشمندان، به صورت حضوری و برخط در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در قم برگزار شد.حجتالاسلام علی فضلی، دبیر علمی این همایش در ابتدا عنوان کرد: حضور ایران در عرصه انیمیشن مذهبی میتواند در عرصه بینالمللی چشمگیر واقع شود چرا که محتوای دینی و عرفانی غنی در اختیار دارد که میتواند به جهان مخابره کند. انیمیشن «پهلوانان» یکی از تجربیات بسیار موفق ایران در این زمینه است که ضمن انتقال مفاهیم جوانمردی، پهلوانی و مذهبی، توانسته است مخاطبان بسیاری را از میان کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جذب کند. بیشترین مخاطب انیمیشن کودکان هستند که اوقات زیادی در طول روز به تماشای انیمیشن میپردازند، بر این اساس باید بیش از پیش به حوزه انیمیشن توجه کرد. سعی بر این است که اندیشهها، دغدغهها، راهکارها و کارکردهای حوزه انیمیشن در زمینه انتقال معنویت و عرفان به کودکان در این نشست مورد تبیین قرار گیرد.دوبلههای انیمیشن گاهی پا را فراتر میگذارند.
سیدمحمدمحسن بنیاحمدی، از فعالان رسانهای و منتقدین حوزه رسانه نیز در ادامه این نشست مطرح کرد: یکی از تعریفهای اشتباه که برای انیمیشن انجام میشود این است که گفته میشود انیمیشن برای بچهها است و به همین دلیل بزرگانی که دستی بر آتش دارند یا تصمیمگیر هستند و بر اساس جایگاهشان میتوانند تصمیمات بزرگی بگیرند، متأسفانه در حوزه انیمیشن وارد نمیشوند و انیمیشنها را نمیبینند و آشنایی دقیقی با انیمیشنهای تولیدی مختلف ندارند و اینکه چقدر این انیمیشنها میتوانند جذاب، زیبا و تاثیرگذار باشند را حس نمیکنند که این باعث میشود هر انیمیشنی از هر شرکتی با هر دیدگاهی و با هر سیاستگذاری وارد کشور ایران شود و عموم کودکان و نوجوانان ایرانی آن را ببینند. اساساً بخشی از انیمیشن برای کودک و نوجوان نیست بلکه انیمیشن بزرگسال است که در قالب داستان شکل گرفته و منتشر شده است.وی افزود: بخش زیادی از انیمیشنهایی که حتی برای کودکان و نوجوانان هم ساخته میشود صلاحیت اینکه یک جوان، نوجوان یا کودک ایرانی در یک کشور اسلامی آن را تماشا کند ندارد، در عرصه بازیهای اینترنتی هم همین وضعیت برقرار است ولی متاسفانه در زمینه ممیزی، فیلتری که باعث شود انیمیشنهای فاقد صلاحیت در ایران منتشر نشود وجود ندارد؛ حتی شرکتهای بزرگی در داخل ایران فعالیت دارند که یک الی دو ساعت بعد از اینکه انیمیشنی منتشر میشود، آن را سریع دوبله و منتشر میکنند.
فعال رسانه ای ادامه داد: در ایران این قدرت ایجاد نشده است که وقتی یک اثر در دنیا منتشر میشود برای ورود به ایران شامل ممیزی شود و مشخص شود که کدام تولیدات را اصلا کودکان نباید تماشا کنند یا کدام تولیدات ویژه نوجوانان است، چنین سیستمی وجود ندارد و انیمیشنهای بزرگسال یا حتی فیلمهایی که در ردهبندی کشور ۱۴+ یا ۱۸+ تعیین شده است را کودکان و نوجوانان هم تماشا میکنند و مسائلی که مناسب سنشان نیست را میشنوند و میبینند.
وی عنوان کرد: شروع انیمیشن دیدن افراد به ویژه در جامعه ایران، به زمان کودکی برمیگردد، از قصهها و داستانهای شب که مادربزرگها برای نوهها نقل میکردند و کودکان آن را تصویرسازی میکنند. همان تصویرسازی هایی که افراد در کودکی داشتند از قصهها، حالا تبدیل به انیمیشنهایی شده است که به تصویر کشیده میشوند. بچهها با کارتونهایی که در ذهنشان میماند بزرگ میشوند و تاثیرش بر همه ملموس است حتی اگر به آن توجه نشود. به عنوان مثال در برههای که کارتون فوتبالیستها پخش میشد، همه پسر بچهها در زمین بازی کوچهها خود را در قالب « کاکرو» و «سوباسا» میدیدند و این یعنی محتوای کارتون قشنگ در جان کودکان مینشست و پسربچهها با شخصیتهای این داستان همذاتپنداری میکردند چون انسان در سنین کودکی میخواهد همه چیز را حس کند و آن را به دست بیاورد و این مسئله برایش لذتبخش است. وقتی چشم بچه به انیمیشن است، فقط چشم او درگیر انیمیشن نیست بلکه جان، قلب و ذهن بچه نیز مستقیماً آن انیمیشن را دریافت میکند و در وجود پاک او مینشیند. اگر به سراغ سنین خیلی پایینتر بروید، گاهی برای ساکت کردن نوزادان، آگهی تبلیغاتی پخش میکنند و نوزاد میخ آن تصویر میشود به خاطر رنگ و لعاب و جذابیت صوتی و تصویری که دارد. رسانه در گذشته فقط در زمینه سرگرمی بود ولی اکنون دیگر فقط سرگرمی نیست.«دیزنی»، «انیمه» و «زاگرب»، سه مکتب انیمیشن جهان
سیداحمد صفوی، از فعالان حوزه رسانه نیز در ادامه این برنامه مطرح کرد: مکاتب انیمیشن در جهان به سه مکتب تقسیم میشود. مکتب «دیزنی» که مکتب غربی است؛ مکتب «زاگرب» که در اروپای شرقی شکل گرفت و اوجش در زمان نفوذ کمونیسم در شرق اروپا بود و «مکتب شرقی» که در اصطلاح عامیانه و ژاپن با عنوان «انیمه» شناخته میشود. مکتب «زاگرب» اکنون تقریباً در مکتب غربی هضم شده و چیز زیادی از آن باقی نمانده است و در مجموع دو محور انیمیشن «سبک انیمه» که سبک ژاپنی است و «سبک دیزنی» که سبک غربی است در صحنه باقی مانده و فعال هستند. فیلتری، روی آثار اخیر میتوان این مسئله را به وضوح دید که دوبله انیمیشن باعث جذابیت بیشتر آن شده و بازخورد خیلی بیشتری در ایران دریافت کرده است؛ مانند انیمیشن «بچههای بد» که سه تا نسخه دوبله دارد و یک نسخه آن را با خانواده نمیشود تماشا کرد.
14:46 - 17 اردیبهشت 1405