تمایز اقتصاد اسلامی و سرمایه‌داری: نقطه آغازین
سنگ بنای هر نظام اقتصادی، تعریفی است که از «انسان» ارائه می‌دهد. در اقتصاد سرمایه‌داری، نقطه عزیمت «کمیابی منابع» در برابر خواسته‌های نامحدود انسانی است که صرفاً به دنبال حداکثرسازی سود مادی است (انسان اقتصادی).
سنگ بنای هر نظام اقتصادی، تعریفی است که از «انسان» ارائه می‌دهد. در اقتصاد سرمایه‌داری، نقطه عزیمت «کمیابی منابع» در برابر خواسته‌های نامحدود انسانی است که صرفاً به دنبال حداکثرسازی سود مادی است (انسان اقتصادی).
اما در نگاه توحیدی اسلام، انسان با فقر طبیعت روبه‌رو نیست؛ بلکه با «مواهب بیکران الهی» مواجه است. انسان مسلمان موجودی تک‌ساحتی نیست، بلکه هویتی جامع با ابعاد مادی، معنوی، فردی و اجتماعی دارد و با «نیازهای ترکیبی» شناخته می‌شود.
بنابراین، مبنای اقتصاد اسلامی برخلاف سرمایه‌داری، رقابت بر سر منابع کمیاب نیست؛ بلکه ارتقای هدف فعالیت اقتصادی از مصرف‌زدگی به رشد هم‌زمان مادی و معنوی (فلاح) است. این تغییر نگاه به انسان، نخستین مرزبندی بنیادی میان اقتصاد اسلامی و مکاتب غربی را رقم می‌زند.
06:08 - 31 تیر 1405
1 واکنش
974 بازدید