دولت برای نجات «میانکاله» دست به جیب شد
مسئولان محیط زیست، احداث ایستگاه پمپاژ و انتقال آب را تنها راه نجات میانکاله میدانند؛ طرحی که برای اجرای آن در بودجه سال ۱۴۰۵ حدود هزار میلیارد تومان اعتبار پیشبینی شده است.
گروه اجتماعی خبرگزاری فارس: چند سالی است که هر بار نام میانکاله به میان میآید، نگرانی درباره عقبنشینی آب، خشک شدن بخشهایی از تالاب و سرنوشت پرندگان مهاجر نیز مطرح میشود.تالابی که نامش در فهرست جهانی یونسکو و کنوانسیون رامسر ثبت شده و از آن به عنوان یکی از مهمترین پناهگاههای حیاتوحش در حاشیه دریای خزر یاد میشود.
در همین راستا، احمدرضا لاهیجانزاده، معاون محیط زیست دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست، از پیشرفت مطالعات طرح احیای پهنه آبی میانکاله و خلیج گرگان خبر داده و به خبرنگار فارس گفته است که تمامی مسیرهای دارای قابلیت لایروبی در حال بررسی کارشناسی است.به گفته وی، گزینههای مختلفی برای تأمین آب این پهنه ارزشمند در دست مطالعه قرار دارد؛ از انتقال بخشی از آب خنککننده نیروگاه شهید سلیمی نکا گرفته تا استفاده از پساب تصفیهشده شهر ساری و سایر منابع قابل دسترس.بر اساس اعلام معاون سازمان حفاظت محیط زیست، برای نخستین بار ردیف اعتباری مستقلی در پیوست بودجه سال ۱۴۰۵ برای این طرح پیشبینی شده و حدود هزار میلیارد تومان اعتبار به آن اختصاص یافته و و در صورت تأمین منابع مالی و طی شدن فرآیندهای قانونی، طرح وارد مرحله اجرایی خواهد شد.اظهارات این مقام مسئول از آن جهت اهمیت دارد که کارشناسان سالهاست نسبت به روند کاهش آب در بخشهایی از خلیج گرگان و تالاب میانکاله هشدار میدهند. کاهش سطح آب نهتنها زیستگاه پرندگان و آبزیان را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه میتواند زمینهساز وقوع پدیدههایی نظیر افزایش شوری، گسترش کانونهای گردوغبار و برهم خوردن تعادل اکولوژیک منطقه شود.
ماجرای انتقال آب برای کمک به میانکاله البته موضوع تازهای نیست. تابستان سال گذشته نیز مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست از ضرورت احداث ایستگاه پمپاژ برای انتقال آب دریای خزر به این منطقه سخن گفته بودند. در آن زمان کارشناسان اعلام کردند که چنین اقدامی میتواند نقش تعیینکنندهای در حفظ تراز آبی تالاب و جلوگیری از تکرار بحرانهای زیستمحیطی سالهای اخیر ایفا کند.حتی برخی برآوردهای فنی نشان میدهد که اجرای کامل این پروژه، بسته به شرایط تراز آب دریای خزر، میتواند پایداری میانکاله و خلیج گرگان را تا سال ۱۴۱۵ تضمین کند. موضوعی که اهمیت آن زمانی بیشتر آشکار میشود که بدانیم این منطقه تنها یک تالاب محلی نیست، بلکه بخشی از شبکه جهانی زیستگاههای حساس و ارزشمند به شمار میرود.تالاب میانکاله سالانه میزبان هزاران پرنده مهاجر از سیبری، اروپای شرقی و آسیای میانه است. پرندگانی که با آغاز فصل سرما، این پهنه آرام و غنی را برای زمستانگذرانی انتخاب میکنند. از همین رو، هرگونه تغییر در وضعیت آبی تالاب میتواند پیامدهایی فراتر از مرزهای ایران داشته باشد و بر مسیرهای مهاجرتی گونههای مختلف اثر بگذارد.
اهمیت میانکاله تنها به پرندگان محدود نمیشود. این منطقه زیستگاه گونههای متعددی از آبزیان، خزندگان و پستانداران است و نقش مهمی در حفظ تنوع زیستی شمال کشور دارد. به همین دلیل بود که در سال ۱۳۴۸ به عنوان منطقه حفاظتشده معرفی شد و چند سال بعد نیز جایگاه بینالمللی خود را در فهرست ذخیرهگاههای زیستکره یونسکو تثبیت کرد.از سوی دیگر، میانکاله یکی از جاذبههای کمنظیر طبیعتگردی ایران محسوب میشود. چشماندازهای طبیعی، سواحل بکر، پوشش گیاهی متنوع و حضور پرندگان مهاجر، هر سال گردشگران و علاقهمندان به محیط زیست را به این منطقه میکشاند. از این منظر، حفاظت از تالاب تنها یک ضرورت زیستمحیطی نیست، بلکه با اقتصاد محلی، گردشگری و معیشت جوامع پیرامونی نیز پیوند خورده است.کارشناسان معتقدند تجربه سالهای اخیر نشان داده که در مدیریت منابع طبیعی نمیتوان منتظر وقوع بحران ماند. با این حال، موفقیت نهایی این پروژه به مجموعهای از عوامل از جمله تأمین اعتبار، تداوم همکاری دستگاههای اجرایی و اجرای دقیق مطالعات کارشناسی وابسته است. آنچه مسلم به نظر میرسد این است که میانکاله امروز بیش از هر زمان دیگری به تصمیمهای مؤثر و اقدامات عملی نیاز دارد؛ تصمیمهایی که میتواند سرنوشت یکی از مهمترین تالابهای ایران را برای دهههای آینده رقم بزند.پایان پیام/#میانکاله #ایران
18:43 - 25 خرداد 1405
